கை.அறிவழகன் எழுதியவை | ஓகஸ்ட் 28, 2013

நான் பார்த்த கடவுள்.

IMG_0874

இன்று காலை நிறைமொழியின் பள்ளியில் குழலூதும் கண்ணனாகவோ, ராதையாகவோ வேடமிட்டு வர வேண்டும் என்று சொல்லி இருக்கிறார்கள், அம்மாவும், மகளும் மும்முரமாக நேற்றே பல்வேறு பொருட்களை சேகரிக்கத் துவங்கி இருந்தார்கள். என் பங்குக்கு நானும் சிலவற்றை வாங்கிக் கொடுத்து விட்டு அமைதியாக இருந்தேன். நமது சமூகத்தில் நெடுங்காலமாகவே இத்தகைய நிகழ்வுகள் நடந்து கொண்டுதானிருக்கின்றன. பள்ளியில் சேர்க்கும் போதே "குழந்தைக்கு என்ன சொல்லிக் கொடுக்கக் கூடாது என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்?" என்று எழுத்து வடிவில் கேட்டார்கள்.

"எனது குழந்தைக்கு மத நம்பிக்கைகளையோ, வேறுபாடுகளை உண்டாக்குகிற சாதி நம்பிக்கைகளையோ சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டாம்" என்று உறுதியாகச் சொல்லி இருந்தேன். "மதமில்லை" என்று விண்ணப்பத்தில் நான் எழுதி இருந்ததை இரண்டு மூன்று முறை அந்தப் பள்ளியின் தாளாளர் படித்துப் பார்த்தார்.

பிறகு பள்ளியின் நடவடிக்கைகளை கவனித்துப் பார்த்துக் கொண்டு தானிருந்தேன், ரம்ஜானின் போது வெண்ணிற ஆடைகளை  குழந்தைகளுக்கு உடுத்தி, தொப்பிகளை அணிவித்து இஸ்லாமிய மத நம்பிக்கைகளை மதிப்போடு குழந்தைகளுக்கு சொல்லிக் கொடுத்தார்கள், அந்தக் காரணத்துக்காகவே இப்போது ராதை வேடமிடுவதற்கும், நிகழ்வுகளில் பங்கேற்பதற்கும் எந்தத் தடையும் நான் சொல்லவில்லை.

குழந்தையின் ஒப்பனைகளைப் பார்த்து நிறைவு கொண்ட துணைவியார், "கடவுள் மனிதர்களுக்குக் கொடுக்கிற ஒப்பற்ற செல்வம் குழந்தைச் செல்வம் தான்" என்று நிறைமொழிக்கு ஒரு முத்தம் கொடுத்தார். அவரது முதல் சொல் மனதுக்குள் கிடந்தது உறுத்தியது.

குழந்தை ஒப்பனைகளை நிறைவு செய்து கொண்ட பிறகு என்னிடம் கேட்டாள்,

"அப்பா, குழலூதும் கண்ணன் யாரு?, கண்ணன், ராதை இவங்க எல்லாம் எங்கே இருப்பாங்க?, ஏன் இன்னைக்கு லிட்டில் கிருஷ்ணா மாதிரி, ராதா மாதிரி எல்லாரும் வேஷம் போடுறாங்க".

சமாளிப்புக்காக "அவங்கல்லாம் நமக்கு முன்னால வாழ்ந்த மனிதர்கள், ஏழைகளுக்கு உதவியவர்கள், நன்மைகளைச் செய்தவர்கள்"  ஏதோ ஒரு பதிலைச் சொல்லியபடியே என் நினைவுகள் பின்னோக்கிப் போனது.

2008 ஆம் ஆண்டின் இறுதிவாக்கில் நானும், துணைவியாரும் ஒரு குழந்தையைத் தத்தெடுப்பது என்று முடிவு செய்திருந்தோம், நீண்ட காலமாக குழந்தைப் பேறு இல்லாமல் இருப்பது நமது சமூகத்தில் இருபாலருக்கும் மிகுந்த மன அழுத்தத்தை உருவாக்கும் ஒரு காரணி. முதிர்ச்சி பெற்ற ஒரு மனிதனாக என்னால் அதனைக் கடந்து வர முடியும் என்று நம்பினேன், ஆனால், துணைவியாரின் நிலை சிக்கலானது, அவர் பல்வேறு உளவியல் அழுத்தங்களால் பாதிப்படைந்திருந்தார். இறுதியாக ஒரு மருத்துவரிடம் பார்க்கலாம் என்று முடிவு செய்தோம்,

முதன்முறை அவரைப் பார்த்த போது அவர் நம்பிக்கையோடு என்னைப் பார்த்துச் சிரித்தார், இரண்டாம் முறையும் அதே நம்பிக்கையோடு "கவலைப்படாதீர்கள்" என்று சொன்னார். மூன்றாம் முறை அவரைச் சந்தித்த போது அறிவியலின் உன்னதத்தை இயன்ற வரையில் முயன்று ஒன்பது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஒரு குழந்தையை அவர் உருவாக்கி இருந்தார்.

IMG_0874

துளைத்தெடுக்கிற, அழகான, அன்பு நிரம்பிய ஒரு மனித உயிரை உருவாக்கி அதனை எங்கள் கைகளில் கொடுக்க அவர் எத்தனையோ கடுமையான சவால்களை வாழ்க்கையில் சந்தித்தவர், அவரது மருத்துவக் கல்வியை முழுமை அடையச் செய்வதற்காக மிதிவண்டியில் பயணித்து முருங்கைக் கீரை விற்ற ஒரு தந்தையை என் துணைவியார் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை, தனது மருத்துவக் கல்வியை நிறைவு செய்வதற்காக எண்ணற்ற துயரங்களைச் சந்தித்த அந்த மருத்துவரின் பழைய குடும்பத்தை அனேகமாக யாரும் அறிந்திருக்க மாட்டார்கள்.

கண்டிராத கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்துவதில் காட்டும் அக்கறையில் ஒரு பத்து விழுக்காடு கூட நாம் எத்தனையோ உயிர்களை உருவாக்குகிற, எத்தனையோ உயிர்களைக் காக்கிற மருத்துவர்களுக்குக் கூட வழங்குவதில்லை.

குழந்தையை வெளியே அழைத்துச் செல்ல முடியும் என்கிற நாள் வந்த போது அந்தக் கோவிலுக்குத் தான் போனோம், மூலவரைப் போல அமர்ந்திருந்த அந்த மருத்துவரின் கால்களின் ஒரு முறை விழுந்து கும்பிட்ட போது தான் என் மனம் மகிழ்ச்சியோடும், நிறைவோடும் இருந்தது.

இதோ, முதல் முறையாக ஒரு வளர்ந்த பெண்ணைப் போல வேடமணிந்து புதிய கேள்விகளோடும், மொழிபெயர்க்க முடியாத புன்னகையோடும் எங்களைச் சுற்றி வலம் வரும் இந்தக் குழந்தையைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் எனக்கு எந்தக் கடவுளரின் நினைவும் வருவதில்லை, மாறாக கண்ணனாக, ராதையாக, சிவனாக, விநாயகனாக, அல்லாவாக, இயேசு கிறிஸ்துவாக, மகாவீரராக இன்னும் காணக் கிடைக்காத அத்தனை கடவுளராகவும் இந்த உலகின் மீதும், மனிதர்களின் மீதும் கருணை கொண்டு இரவும் பகலுமாய்ப் பணியாற்றும் மருத்துவர்களின் முகம் மட்டுமே நினைவுக்கு வருகிறது.

உலகம் இன்று கோகுலாஷ்டமியைக் கொண்டாடிக் கொண்டிருக்கும் போது நானும் ஒரு "உமா"ஷ்டமியைக் கொண்டாடிக் கொண்டுதானிருக்கிறேன்.

நாம் கொண்டாட வேண்டிய மனிதக் கடவுளர்கள் நம்மைச் சுற்றிலும் நிறைய இருக்கிறார்கள். ஒவ்வொரு கடவுளரின் விழாக்களையும் குறிப்பிட்ட மனிதர்களை நினைவு கூறும் நாளாக மாற்றலாம் என்றிருக்கிறேன்.

IMG_0878

கடவுள் தான் நம்பிக்கையின் முழு முதற்பொருள், இருப்பின் உச்சம் என்று சொல்பவர்கள் உண்டு, கடவுளே படைப்பாளியும், பாதுகாவலரும் என்று சொல்பவர்கள் உண்டு, கடவுளே பேரண்டம், பேரண்டமே கடவுள் என்றும், பேரண்டத்தின் மூலப்பொருள், வேதங்களின் நாயகன், நமக்கு முன்னாள் வாழ்ந்த ஆற்றல் வாய்ந்த மனிதர்களே கடவுள் என்று சொல்பவர்கள் உண்டு.

அச்சத்தின் அடைக்கலமாக மனிதன் உருவாக்கிய கற்பனைக் கதாபாத்திரமே கடவுள், சரணடைதலுக்காகவும், தப்பித்தலுக்காகவும் மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு படிமமே கடவுள் என்றும், கடவுள் ஒரு கற்பனை, கடவுள் ஒரு பொய், புரட்டு என்று சொல்பவர்களும், பேரண்டத்தின் நிகழ்வுகளைக் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கும் உயர் ஆற்றல் ஏதுமில்லை என்று அறிவியலின் வழியைச் சொல்பவர்களும் உண்டு.

விவரம் அறிந்த நாளில் இருந்து தந்தை பெரியாரின் தத்துவங்களை, அவரது சிந்தனைகளை, மனிதனை மதிக்கும் அற்புதமான கருத்தியலை, கண்டிராத கடவுளை நோக்கி நாம் செலுத்தும் இந்த வழிபாட்டு ஆற்றலை, பொருளைத் துயரில் இருக்கிற மனிதனையும், அவனது வாழ்வியலையும் நோக்கி செலுத்தினால் இன்னும் அழகான ஒரு உலகை நம்மால் வாழும் காலத்திலேயே காண முடியும் என்று சொன்ன அவரது அளப்பரிய மனித குலத்தின் மீதான அன்பை வழியெங்கும் கண்டுணர்ந்து வளர்ந்தவன் நான். ஆகவே கடவுளைக் குறித்த பெரிய அளவிலான ஆர்வம் எனக்கு சிறு வயதில் இருந்து இருக்கவில்லை.

மனிதர்களையும், மனித வாழ்வின் துயரம் மிகுந்த இருப்புக்கான போராட்டங்களையும் வெறும் நம்பிக்கைகளாலும், வழிபாட்டினாலும் துடைத்து விட முடியும் என்று நான் ஒருபோதும் நம்பி இருக்கவில்லை. ஆனாலும் நமது வாழ்க்கை முறையோ கடவுளர்களோடு நெருங்கிய தொடர்புடையது, கடவுளை மறுதலிக்கும் வாழ்க்கை முறையை நீங்கள் வாழ வேண்டுமானால் பல்வேறு நம்பிக்கைகளை, அந்த நம்பிக்கையில் உழன்று தவிக்கும் மனிதர்களை அவமதிக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

நெடுங்காலமாக எனக்கு ஒரு குழந்தை இல்லையே என்று ஏங்கித் தவித்த அம்மாவோடு வழிபாட்டுத் தளங்களில் கடவுளரின் கருவறைக்கு நெருக்கமாக அமைதியாக எந்தச் சலனனும் அற்று நின்றிருக்கிறேன். துணைவியாரின் நம்பிக்கைகளோடு பல முறை நெற்றியில் நீறு பூசிக் கொண்டிருக்கிறேன், எங்கோ காணாத வெளியில் மறைந்து அருள்பாலிக்கிற கடவுளரைக் காட்டிலும் எனக்கு அருகில் இருக்கும் மனிதர்களின் மனமும், நம்பிக்கையும் பெரிதாக இருந்தது என்பதே காரணமாக இருக்கக் கூடும்.

சிறு வயதில் துடுக்குத்தனமாக மனிதர்களின் நம்பிக்கையை, அவர்களின் வழிபாட்டு முறைகளைக் கேலியும், கிண்டலும் செய்தபடி சிரித்து மகிழ்ந்தவன் தான் நான். ஒரு குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் அதே பெரியார் தான் நம்பிக்கையை சிதைப்பதும், கேலி செய்வதும் மனிதப் பண்பாட்டுக்கு உகந்தது அல்ல என்று எனக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தார், மத நம்பிக்கைகளைப் பல முறை தந்தை பெரியார் ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார், கடவுளருக்காக அல்ல, கண்ணுக்குப் புலப்படும் நெருக்கத்தில் நின்றிருக்கும் மனிதர்களுக்காக.

IMG_0884

காலம், பிறப்பில் இருந்து இறப்பு வரைக்கும் உழன்று, தனது இருப்புக்காக ஒருவனை உயர்ந்தவன் என்றும், ஒருவனைத் தாழ்ந்தவன் என்றும், அழுது சண்டையிட்டு, உருண்டு, புரண்டு ஒரு நாள் மண்ணோடு மண்ணாகிப் போகிறது, நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு இறந்த புலையன் என்று சொல்லப்படுகிற ஒரு மனிதன் புதைக்கப்பட்ட இடத்திலிருந்து செழித்து வளர்ந்த பருப்பை பூசை புனஸ்காரங்கள் செய்து பூணூல் அணிந்து சாப்பிடுகிற ஒரு பிராமணர், எதிரில் வருகிற அதே புலையனைப் பார்த்து "அபிஷ்டு" என்கிறார். வாழ்க்கை நமக்கு வழங்குகிற அதிகபட்ச நகைச்சுவை இது.

மனதளவில், மனிதர்களின் மத நம்பிக்கைகளை, அவர்களது வழிபாட்டு முறைகளை பிறகு எப்போதும் கேலியும் கிண்டலும் செய்தது கிடையாது, அதற்காக அவற்றை நான் அங்கீகரிக்கிறேன் என்று பொருள் கிடையாது, கிடைக்கிற நேரங்களில், வாய்ப்புகளில் எல்லாம் குழந்தைகளுக்கு, இளைஞர்களுக்கு, நண்பர்களுக்கு என்று இயன்ற வரையில் கடவுள் என்கிற கோட்பாட்டின் நிலைத்தன்மை மீதான ஐயங்களை எழுப்பி இருக்கிறேன், தெளிவான, மூர்க்கமில்லாத விளக்கங்களோடு அவர்களிடம் கடவுள் என்கிற நம்பிக்கையின் மீதான விவாதங்களை உருவாக்கி இருக்கிறேன். நமது கல்வி முறையும், அதன் தாக்கமும் அறிவியலின் மீதான நம்பிக்கைகளை சமூகத்தில் உருவாக்க இன்னும் பல காலம் பிடிக்கும், அதற்கான மாற்றங்களை நோக்கி நமது அறிவுலகம் பயணம் செய்ய வேண்டிய தொலைவு நெடியது.

கடவுளின் மீது அளவுக்கு அதிகமான நம்பிக்கை கொண்ட பேர் தங்கள் சக மனிதர்களை வெகு எளிதாக அவமதிப்பதையும், வெறுப்பதையும் கண்டிருக்கிறேன். கடவுள் நம்பிக்கையே இல்லாத பலரால் எண்ணற்ற பக்தர்கள் காப்பாற்றப்பட்டிருப்பதையும் கண்டிருக்கிறேன்.

IMG_0889

உலகத்தில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட பல்வேறு மதங்கள் நல்ல நோக்கங்களுக்காவே தோற்றுவிக்கப்பட்டது, மனிதர்களையும், அவர்களது மேம்பாட்டையும் கருதியே மதங்களும், நம்பிக்கைகளும் உண்டாக்கப்பட்டன, ஆனால், மனிதர்கள் தங்கள் வசதிக்கேற்ப அந்த நம்பிக்கைகளை மூலதனமாகவும், தங்களின் வசதியான இருப்புக்கான ஒரு தளமாகவும் மாற்றிக் கொண்டு விட்டார்கள். நாகரீகமும், பண்பாடும் தழைத்துச் செழிக்கிறது நாம் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் போதே நமது சமூகத்தில் மதம் வெறியாக மாற்றப்பட்டிருக்கிறது, சக மனிதன் மீது அன்பு செலுத்துகிற கோட்பாட்டைச் சொன்ன மதங்கள், அவன் மீது கொலை வெறித் தாக்குதல் நிகழ்த்தி அவனது வழிபாட்டுத் தளங்களை இடித்துத் தள்ளிக் கொண்டிருக்கின்றன.

சக மனித நம்பிக்கைகளையும், சக மனித வழிபாட்டு முறைகளையும் மதிப்பதும், அவர்கள் மீது அன்பு செலுத்துவதுமே கடவுளரை அடைவதற்கான மிக எளிய வழி. அது ஒன்றைத் தவிர நாம் வேறு எல்லா வழிமுறைகளையும் பின்பற்றிக் கடவுளரை அடைய முயற்சி செய்து கொண்டே இருக்கிறோம்.

************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | ஜூலை 18, 2013

மதம், சாதி மற்றும் இந்தியா லிமிடெட்.

casteism-india

சாதி என்கிற வலிமை வாய்ந்த நிறுவனத்தில் இருந்து மனிதன் வெளியேறிச் செல்வது அத்தனை எளிதாக நிகழ்ந்து விடப் போவதில்லை, சாதி ஒரு உளவியல் படிமம் மட்டுமில்லை, அது ஒரு நடைமுறைக் கோட்பாடாகவும் இங்கே ஆழமாக ஊடுருவி இருப்பதே வெளிப்படையான உண்மை, சாதி குறித்த உளவியல் சார்ந்த படிமங்களையும், நடைமுறைக் கோட்பாடுகளையும் உடைத்து பொதுவான சமூக நீதியை நோக்கி மனித குலத்தைச் செலுத்துவது நீண்ட காலம் பிடிக்கக் கூடிய ஒரு செயல் திட்டம், ஓரிரு மாதங்களில் அரசியல் மற்றும் சட்ட மாற்றங்களால் நிகழ்ந்து விடக் கூடிய மந்திரம் அல்ல சாதி ஒழிப்பு.

சாதி குறித்த ஒரு தெளிவான அறிவியல் பூர்வமான பார்வையை நமது கல்வித் திட்டங்கள் இதுவரையில் வழங்கவில்லை, ஆரியர்கள் படையெடுத்து வந்தார்கள் நான்கு வர்ணங்களை அறிமுகம் செய்து நம்மைப் அடிமைப் படுத்தினார்கள் போன்ற சப்பையான வாதங்களைத் தாண்டி சாதி வெகு நுட்பமாக நமது சமூகத்தில் ஒவ்வொரு தனி மனிதனின் மனதிலும் நிலையான ஆற்றலாக மண்டிக் கிடக்கிறது. கைபர் போலன் கணவாய் வழியாக சிந்துச் சமவெளி நாகரீகத்துக்கு வந்து அந்த மக்களின் மீது ஆரியர்கள் போர் தொடுத்தார்கள் என்பதெல்லாம் இன்னும் அறிவியல் பூர்வமாக உறுதி செய்யப்படவில்லை.

சிந்துச் சமவெளி நாகரீகத்தின் கடைசி  காலப் புதை குழிகளில் மக்கள் கூட்டம் கூட்டமாக இறந்து போனதற்கான ஆதாரங்கள் ஏராளமாக இருக்கிறது, அனேகமாக அங்கிருக்கும் மக்களின் அழிவுக்கும், அந்த நாகரீக நகரங்களின் மறைவுக்கும் பின்னால் மிகப்பெரிய இயற்கைச் சீற்றங்கள் ஒரு மிக முக்கியக் காரணியாக இருந்திருக்கலாம் என்று பெரும்பாலான குடியேற்ற ஆய்வாளர்கள் தங்கள் ஆய்வுக் குறிப்புகளில் சொல்வதை நாம் இன்னமும் நமது வரலாற்றுப் பாடங்களில் உள்ளீடு செய்யவில்லை, இந்திய அரசியல் வரலாற்றில் ஆரிய திராவிட கட்டமைப்புகள், அரசியல் சார்ந்த அல்லது நிகழ்கால அரசியலுக்குத் தேவைப்படுகிற ஒரு கோட்பாட்டுப் போராகவே இன்றளவும் மையம் கொண்டிருக்கிறது. அடிப்படை இனக்குழு வரலாற்றிலேயே நாம் வெறும் யூகங்களின் அடிப்படையில் தான் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறோம் என்பது நெஞ்சைச் சுடும் உண்மை. இந்த உண்மையைக் கடக்கும் புறவயமான மாணவர்களையோ, இளைஞர்களையோ நமது கல்வித் திட்டங்கள் உருவாக்குவதில்லை.

poor-people-India-school-girl

வர்க்கத்தை விடவும் வலிமையான ஒரு நிறுவனமாக சாதி நமது சமூகத்தில் ஊடுருவி இருப்பதற்கான காரணங்கள் என்ன என்பதை உணர்வு வயப்படாத நிலையில் நாம் ஒவ்வொருவரும் தீவிரமாக யோசிக்க வேண்டிய ஒரு காலத்தில் நின்று கொண்டிருக்கிறோம், சாதி என்பது ஒரு ஆழமான உணர்வு, பல்வேறு மனித வாழ்க்கையின் வளர்ச்சி நிலைகளில் இந்த உணர்வு ஊட்டப்படுகிறது, குழந்தைகள் வளர்ச்சி அடைந்து சமூக அரசியலை உணர்ந்து கொள்ளும் வரையில் அவர்களுக்குத் தங்களின் சாதி குறித்த தன்னுணர்வு இருப்பதில்லை.

இன்றைய நவீன உலகில் பள்ளிகளே பெரும்பாலும் குழந்தைகளின் சாதி குறித்த அடையாளங்களை வெளிக் கொணரும் ஒரு முக்கியமான கருவியாக இருக்கிறது, இட ஒதுக்கீடு, சலுகைகள், ஊக்கத் தொகை போன்ற பல்வேறு காரணங்களுக்காக குழந்தைகளின் சாதி அடையாளங்கள் கேட்கப்பட்டாலும் உளவியல் ரீதியாக சாதி அடையாளம் செய்யப்பட்டு உளவியலில் ஒரு முழுமையான சாதிய கட்டமைப்புகளை உருவாக்குவதில் இந்தப் பள்ளிக் கால அடையாளங்கள் மிகப்பெரிய பங்காற்றுகின்றன என்பதை நாம் ஒப்புக் கொண்டே ஆக வேண்டும்.

பள்ளியில் துவக்கி வைக்கப்படும் இந்த அடையாள முரண்பாட்டை பெரும்பாலான இந்தியக் குழந்தைகள் தங்கள் வழக்கமான கேள்விகளால் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்கிறார்கள், தங்களைச் சுற்றி இருக்கும் ஒரு மாய உலகில் விக்ரமாதித்தனைப் போலத் தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் சாதி உணர்வுகள் உள்ளீடு செய்யப்படும் இந்தக் காலத்தின் வலிமையான உட்பொருளை வாழ்நாள் முழுதும் அவர்கள் கடந்து செல்ல முடிவதே இல்லை. பெரும்பாலான இந்தியப் பெற்றோர் இந்தக் காலத்தில் தான் தங்கள் சாதி அடையாளங்களை, அதன் பெருமைகளை, பழக்க வழக்கங்களை மதம் அவர்களுக்கு வழங்கி இருக்கிற பிறவிச் சலுகையை உணவைப் போலக் குழந்தைகளுக்கு ஊட்டி விடுகிறார்கள்.

இந்திய சமூகத்தில் மதம் என்கிற ஒரு பொதுவான நிறுவனம் சாதி என்கிற தனது கிளை நிறுவனத்தின் ஏகபோக உரிமைகளையும் கொண்டிருக்கிறது என்பது உண்மைதான், ஆனால் இந்த உண்மையைத் தாண்டி சாதி ஒரு மரபு வழியான மனிதக் குழுக்களின் அடையாளம் என்கிற உண்மையை நாம் ஏனோ ஒப்புக் கொள்வதே இல்லை, மனிதக் குழுக்களில் உயர்ந்தது,, தாழ்ந்தது என்கிற கற்பிதங்கள் மதத்தின் பெயரால் உள்ளீடு செய்யப்பட்ட பின்னர் நிகழ்ந்த சமூக உளவியல், சாதி மனிதக் குழுக்களின் மரபு வழியிலான அடையாளம் என்பதை அழித்தொழிக்க முயற்சி செய்தது.

பண்டைய இந்திய வரலாற்றில் பழங்குடி மக்களின் கலை, கலாசாரம், பண்பாட்டுக் கூறுகள், உணவுப் பழக்கங்கள், சட்ட திட்டங்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட மனிதக் குழுவுக்குப் பொதுவானதாகத் தொடர்ந்து வருகிறது, மிக நெருக்கமான நிலப்பரப்பில் வாழும் இன்னொரு மனிதக் குழுக்களின் கலை, கலாச்சாரம், பண்பாட்டுக் கூறுகள் உணவுப் பழக்கங்களில் மிகப்பெரிய மாற்றம் இல்லையென்றாலும் அவர்களின் நடைமுறை வாழ்க்கை, தொழில் சார்ந்து வேறுபட்டிருக்கிறது. அருகருகே இருந்த மனிதக் குழுக்கள் வழக்கமான புவியியல் இயங்கு முறைகளுக்கேற்ப சண்டையடித்துக் கொண்டும், நட்பு பாராட்டிக் கொண்டும் தங்கள் இருப்பைத் தொடர்கிறார்கள்.

hqdefault

அடையாளங்களைத் தாண்டிக் காதல், திருமணம், இல்லற வாழ்க்கை என்று இந்த மனிதக் குழுக்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றில் நிலை கொண்டிருக்கிறது. சாதியை இன்று வலிமையான ஏற்ற தாழ்வுகளோடு நிறுவுவதற்கான ஒரு கருவியாக மதம் இடைக்காலத்தில் பெரிய அளவில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பது உண்மை தான். பண்டைக் கால இந்தியாவில் மரபுக் குழு அடையாளங்களாக இருந்த சாதி என்கிற மெல்லிய பிளவு, வேத காலம் என்று சொல்லப்படுகிற மனுதர்ம காலத்தில் வெகு நுட்பமாக மாற்றி அமைக்கப்படுகிறது, பிறப்பால் பெரிய அளவில் வேறுபாடு இல்லாதவர்கள் என்று நம்பிக் கொண்டிருந்த மனிதக் குழுக்களை மதத்தின் பெயரால் தொகுக்கப்பட்ட ஒரு சட்ட வடிவத்தின் பெயரால் நான்கு வர்ணங்களாக பிளவு செய்கிறது மதம் என்கிற நிறுவனம். மதத்தின் முதன்மை உறுப்பினர்களாக இருக்கிற ப்ரோகிதர்கள் இந்தப் புதிய சட்ட வடிவத்தின் தீவிர ஆதரவாளர்களாக மாறுகிறார்கள். இவ்விடத்தில் வர்க்கத்தின் மிக மெல்லிய நீட்சியாகவே வர்ணத்தை நாம் கவனிக்க வேண்டியிருக்கிறது.

வர்க்கத்தின் அடிப்படை விதி எளிய உழைக்கும் மக்களின் தொடர்ச்சியான உழைப்பும், அதன் பயனை நுகரும் முதலீட்டு வர்க்கத்தின் ஆளுமையும் என்பதை நாம் நடைமுறை வாழ்க்கையில் கண்டுணர முடிவதால் வர்ணத்தின் பெயரில் உருவாக்கப்பட்ட பிரிவுகளும் அதன் பின்னணியும் உழைப்பையும், உழைப்பின் பயனை நுகரும் ஏகபோக உரிமைகளையும் மையமாகவே வைத்து பின்னப்பட்டது. தலையில் பிறந்த பார்ப்பனன் உடல் உழைப்பின் சுவடுகளை அடையாமல் எளிமையான பல்வேறு தொழில் வாய்ப்புகளைப் பெற முடிந்தது வர்ணத்தின் பயனால் என்று நாம் சொன்னால், அதன் பின்னிருக்கும் உழைப்புக் கொள்ளை என்கிற வர்க்கச் சிந்தனையை மறுக்க முடியாது. ஒரு மனிதக் குழுவை அடிமை என்றும் சூத்திரன், பஞ்சமன் என்றும் ஒடுக்கி விளிம்பு நிலைக்குக் கொண்டு சென்றதற்கான மிக முக்கியக் காரணி பொருள் என்கிற மிக எளிமையான உண்மையையும் நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஆக, வர்க்கம், வர்ணம், சாதி போன்ற எல்லாப் பிரிவுகளும் பொருள் சார்ந்த உழைப்புச் சார்ந்த மார்க்சியக் கொள்கைகளோடு பொருந்திச் செல்வதை இங்கு நாம் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.

அதாவது அடிப்படையான ஒரு ஆற்றலாக பொருளும், முதலீட்டியமும் பெரிய அளவில் எல்லாப் பிரிவுகளிலும் வேலை செய்கிறது. ஆகவே எதன் பொருட்டு கீழே உந்தித் தள்ளப்பட்டதோ அதன் பொருட்டே மேலேறி வர வேண்டும் என்று இன்றளவும் அரசுகளும், அமைப்புகளும் ஒடுக்கப்பட்ட மனிதக் குழுக்களுக்கு கல்வி, வேலை வாய்ப்பு, பொருளாதாரம், அடிப்படை வசதிகள் போன்றவற்றை மேம்படுத்தும் வேலைகளைச் செய்கின்றன. ஒடுக்கப்படுவதற்கு எதிராகப் பரவலாக ஒப்புக் கொள்ளப்படுகிற நீதியான தீர்வாகப் பொருளை நாம் அடையாளம் செய்து கொள்கிற போது ஒரு நேர்மையான கேள்வியை எதிர் கொள்ள நேரிடும்.

Smiling-Slum-Girl-by-Meanest-Indian

கோட்பாட்டு ரீதியாக, சித்தாந்த ரீதியாக ஒடுக்கப்பட்ட மனிதர்களுக்கு ஏன் கோட்பாட்டு வழியிலான தீர்வுகளை நாம் வழங்கவில்லை, ஒடுக்கப்பட்ட மனிதர்களை அழைத்து அரசியல் ரீதியாகவும், சட்ட ரீதியாகவும் இன்று முதல் நீங்கள் பார்ப்பனர் என்று அழைக்கப்படுவீர்கள் என்று நாம் ஏன் தீர்வு சொல்லவில்லை, அதுதானே சரியானதாக இருக்கும் என்கிற கேள்விக்கான விடை தான் வர்க்க அமைப்பின் சாரம் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் உண்மை. உழைக்கும் மக்களின் துன்பங்களையும், வலியையும் நீக்க நம்மால் அனைவரையும் முதலாளியாக்கும் திட்டத்தை முன் வைக்க முடியாது.

ஆக, மதம் என்கிற ஒரு நீண்ட கால நம்பிக்கைகளின் அடிப்படையில் கட்டப்பட்டிருக்கும் ஒரு நிறுவனம், அதன் உறுப்பினர்களான பல்வேறு மனிதக் குழுக்களை ஒருங்கிணைக்கும் வேலையையும், அவர்களின் உழைப்பைச் சுரண்டிக் கொள்ளையடிக்கிற வேலையையும் எளிதாக்கிக் கொள்வதற்கான ஒரு வாய்ப்பாக வர்ணத்தைத் தனது கருவியாக்கிக் கொண்டது, வர்ணத்தின் பெயரால் பட்டியல் இடப்பட்ட மனிதக் குழுக்களுக்கு சாதி ஒரு நிரந்தர உளவியல் படிமமாக உருவாக்கிக் கொடுக்கப்பட்டது. வெறும் மனிதக் குழுக்களாக மட்டுமே உணரப்பட்ட இந்திய சமூகம் பிற்காலத்தில் சாதி என்கிற நிறுவனத்தின் கீழ் கட்டுண்டு தன்னைத் தானே நிர்வகித்துக் கொள்ளத் துவங்கியது.

நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் சாதி அல்லது மதம் என்கிற நிறுவனங்களின் தாக்கங்களை நாம் முற்றிலுமாக நீக்குவதற்கு இன்னும் பல பேரழிவுகளையும்,, அறிஞர் பெருமக்களையும் வரலாற்றில் கடந்து செல்ல வேண்டும், இடைப்பட்ட காலத்தில் அதற்கான வழிமுறைகளை  நடைமுறை சார்ந்த தீர்வுகளை நோக்கி அறிவுலகைச் செலுத்த வேண்டியிருக்கிறது.

1) கல்வி என்கிற மிகச் சிறந்த ஆயுதத்தின் வலிமை கொண்டு தான் நம்மால் சாதி மதம் போன்ற உளவியல் நிறுவனங்களின் கட்டமைப்பை நீர்த்துப் போகச் செய்ய முடியும், மதத்தின் தேவைகள், மதங்களின் வரலாற்று ரீதியான தோற்றம் மற்றும் தாக்கங்கள் குறித்து முறையான பாடங்களை அவர்களுக்கு வழங்குவதன் மூலமும், பண்டைய மனித சமூகத்தில் சாதி என்பது எப்படி மரபு சார் மனிதக் குழுக்களின் அடையாளமாக மட்டுமே இருந்தது என்பது குறித்தும், அவற்றின் இன்றைய தேவையின்மை மற்றும் இருப்பு குறித்த முறையான செயல்திட்ட முறைப் பயிற்சிகளை வழங்குவதன் மூலமும் பெருமளவில் இந்த நிறுவனங்களை நீர்த்துப் போகச் செய்ய முடியும்.

2) இந்திய சமூகத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகங்களாக அடையாளம் காணப்பட்டு நாளடைவில் மிகப்பெரிய அளவில் பொருளாதார மற்றும் அரசியல் வழியான மேம்பாடுகளை அடைந்த மனிதக் குழுக்கள் என்று பலவற்றை நாம் குறிப்பிட முடியும். எடுத்துக்காட்டாக தமிழகத்தில் சானார் என்று அழைக்கப்பட்டு மிகவும் கடுமையான ஒடுக்குதலுக்கு ஆளான பனை சார்ந்த தொழில் செய்த ஒரு மனித குழு கால ஓட்டத்தில் மதிப்புக்குரிய வணிகர் சமூகமாக (இன்றைய நாடார்) மாறி இருப்பதை எடுத்துக் கொள்ள முடியும். தங்களுக்கு நிகழ்ந்த அதே ஒடுக்குமுறைகளை அவர்கள் இன்றைக்கு வேறு சில மனிதக் குழுக்களுக்கு வழங்கி வருவதை மிகுந்த கவலையோடு நாம் பார்க்க நேர்ந்தாலும், ஒடுக்கப்பட்ட ஒரு சமூகத்தின் எழுச்சி என்கிற அளவில் அவர்களின் வளர்ச்சி மகிழ்ச்சிக்குரியது மட்டுமில்லை சமூக அறிவியலில் நுட்பமாகக் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு செய்தியும் கூட, எத்தகைய பொருளாதார மற்றும் உளவியல் மாற்றங்களை அவர்கள் சந்திக்க வேண்டியிருந்தது, வெகு நுட்பமான இந்த சமூக மாற்றம் எந்தப் புள்ளியில் துவங்கியது என்கிற பல்வேறு கூறுகளை ஆய்ந்து அத்தகைய மாற்றங்களை நோக்கி பல்வேறு ஒடுக்கப்பட்ட மனிதக் குழுக்கள் அதன் தலைவர்கள் தங்கள் குழுவை நகர்த்த வேண்டும்.

935760_575537429147039_28659900_n

3) அரசுகள் மற்றும் அமைப்புகள் ஒற்றைச் சாதித் திருமண முறையில் இருந்து விலகி வெவ்வேறு மனிதக் குழுக்களில் மனம் செய்து கொள்ளும் இளைஞர்களை மிகப்பெரிய அளவில் ஊக்குவிக்க வேண்டும், பெரிய அளவிலான ஒதுக்கீடுகள், ஊக்கத்தொகை, அடிப்படை வசதிகள் என்று இத்தகைய ஒரு பொதுக் குழுவின் வலிமையை அதிகரிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட வேண்டும், தந்தை அல்லது தாய் சார்ந்த சாதி அடையாளங்களை இவர்களின் குழந்தைகளுக்கு உள்ளீடு செய்வதை விடுத்து ஒரு புதிய நவீன மனிதக் குழுவாக இவர்களை அடையாளம் செய்வது அரசுகளின் கடமையும் கூட.

4) முதலீட்டியக் கோட்பாடுகளுக்குக் காவடி எடுக்கிற அரசியல் வழிமுறைகளால் நாம் மதம் சாதி போன்ற நிறுவனங்களை வென்று விட முடியும் என்று தோன்றவில்லை, ஏனெனில் முதலீட்டியம் தனக்குச் சாதகமான இது போன்ற நிறுவனங்களைக் காப்பதில் பெரிய அளவில் அக்கறை செலுத்தும். மதக் குறியீடுகளின் மீது கட்டப்படும் பரந்த உணர்வு வழியில் தனது வணிகத்தைப் பெருக்கிக் கொள்ளும் ஒரு சிக்கலான சமூக அமைப்பை முதலீட்டியம் உருவாக்க முனையும், பிறகு அதன் கிளை நிறுவனமான சாதியையும் இதற்குள் உள்வாங்கிக் கொண்டு விடும்.

5) இறுதியாகவும், மிக இன்றியமையாததாகவும் இருக்கிற தீர்வு ஊடகங்களின் உதவி, ஊடகங்களின் உதவியின்றி மதம் மற்றும் சாதிய நிறுவனங்களை நம்மால் அசைக்கவே முடியாது, அச்சு ஊடகங்கள், காட்சி ஊடகங்கள் மற்றும் திரைப்படங்களின் உதவியால் கூட்டு சமூக மன நிலையில் நம்மால் மிகப்பெரிய மாற்றங்களைக் கொண்டு வர முடியும், சாதியை, அல்லது சாதிய உணர்வுகளை மையப்படுத்தி எடுக்கப்படும் திரைப்படங்களுக்குத் தடை விதித்தல், மதம் மற்றும் சாதிய உளவியல் நிறுவங்களின் மிக மெல்லிய உணர்வுகளை எதிரொலிக்கிற ஊடகங்களை மட்டுறுத்தல் போன்ற மாற்றங்களை நாம் செய்தாக வேண்டும்.

Success-Quotes-14

சமநீதிக்காகவும், மேம்பட்ட மனித குலத்திற்காகவும் போராடுகிற ஒடுக்கப்பட்ட விளிம்பு நிலை மனிதன் தனது விடுதலைக்காக மட்டுமே போராடவில்லை, மாறாக ஒட்டு மொத்த மனிதக் குழுக்களின் நாகரீக வளர்ச்சிக்காகவும், முன்னகர்வுக்காகவும் போராடுகிறான் என்கிற உண்மையை இந்த நேரத்தில் நாம் நினைவு கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. ஒடுக்குதலில் அறமும், பண்பும் அறவே இல்லை என்கிற போது ஆதிக்க மனப்போக்கினை, மனித குழுக்களை அறமும், பண்புகளும் அற்ற அரதப் பழைய பழங்குடிகள் என்றே நாம் எண்ண வேண்டியிருக்கிறது.

*****************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | ஜூலை 8, 2013

இளவரசன் – திவ்யா, சமூகம் தோற்ற கதை.

ilavarasan_divya-350_070513040519

உணர்வு மயப்பட்ட எம் தமிழ்ச் சமூகம் இன்னொரு காதல் கதை குறித்த செய்திகளுக்குள் மூழ்கிக் கிடக்கிறது, “அவன் மனைவியோடு இவள் கணவன் ஓட்டம்”, “பதினாறு வயது மாணவனை வசப்படுத்திய முப்பது வயது ஆசிரியை” மாதிரியான மறை நீலச் செய்திகளை உரக்க வாசித்து தனது மன விகாரத்தை குளுமைப்படுத்திக் கொள்ளும் அதே மனநிலையில் தான் பெரும்பாலான நமது முற்போக்கு பொன்னம்பலங்கள் கிடைக்கிற ஊடகங்களில் இந்த இளவரசன் – திவ்யா காதலைக் குறித்துப் பஞ்சாயத்து செய்து வருகிறார்கள், நாட்டாமை எல்லாம் முடிந்து இல்லம் திரும்பும் போது தங்கள் பிள்ளைகளுக்குச் சொல்ல வழக்கம் போலவே அவர்களிடம் இந்த அரதப் பழைய சொற்கள் மிச்சமிருக்கிறது. "அந்தப் பயலுகளோட எல்லாம் சேந்து சுத்தாத".

தலித் அரசியல், தமிழ் தேசிய அரசியல், திராவிட அரசியல், தேசிய அரசியல் என்று பல்வேறு நிலைப்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கிற பெரியவர்கள், இளைஞர்கள் என்று அனைவருக்கும் ஒரு பொதுவான தனிப்பட்ட வாழ்க்கை நெறி இருக்கிறது, இவர்களில் யாரும் அவ்வளவு எளிதாக தங்கள் சொந்த சாதி அடையாளங்களை விட்டு விடுவதாக இல்லை, திராவிட அரசியலில் தீவிரமாக இயங்கும் பல மனிதர்கள் வேறொரு தளத்தில் சாதிச் சங்கத் தலைவர்களாக வலம் வருவதை நீண்ட காலமாக நான் அறிவேன், தமிழ்த் தேசிய அரசியல் பேசுகிற தம்பிமார்கள் பலர் சொந்த வீடுகளில் சாதீயப் பரிவட்டங்கள் கட்டிக் கொள்வதில் மிகுந்த ஆர்வமுள்ளவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

தலித் அரசியல் பேசுகிற பலருக்கு சொந்த சாதி அடையாளங்களைத் தாண்டிச் செல்வதற்கான வாய்ப்பு பெரும்பாலும் வழங்கப்படுவதே இல்லை. அவர்கள் தங்களுக்குச் சொந்தமான ஊரில், நிலங்களில் இன்னமும் போராளிகளாகத்தான் இருக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஏதாவது ஒரு உரிமைக்காக காலம் காலமாகப் போராடிக் கொண்டே இருக்கிற தலித் மக்களின் வாழ்வியல் இந்திய தேசத்தில் மிகச் சிக்கலான பன்முகத் தன்மை வாய்ந்தது.

பாட்டாளி மக்கள் கட்சியையும், வன்னிய சமூகத்தையும் தோலுரிப்பதாகக் கூறிக் கொண்டு சாதிய வன்முறை மற்றும் சாதிய வன்மங்களுக்கு எல்லாம் மருத்துவர் ராமதாசும் அவரது தொண்டரடிப் படையும் மட்டுமே ஏகபோகப் பொறுப்பு என்கிற ரீதியில் காய் நகர்த்தும் பல ஆற்றல்களையும் இந்த நேரத்தில் நாம் அம்பலப்படுத்துவது மிக இன்றியமையாதது. பாட்டாளி மக்கள் கட்சியையும், அதன் தலைவர்களையும் விடக் கொடுமையான சாதிய வன்மம் நிரம்பிய தலைவர்களை தி.க,  தி.மு.க,  அ. தி. மு. க,  காங்கிரஸ்,  பா ஜ க,  கம்யூனிஸ்ட் என்று எந்த வேறுபாடுகளும் இன்றி நம்மால் அடையாளம் காண முடியும்.

பெரும்பான்மைச் சாதியினர் மட்டுமே மாவட்டச் செயலாளர்களாக இருக்கிற திராவிட ஓட்டுக் கட்சிகள் சாதி ஒழிப்பு குறித்துப் பேச அருகதையற்றவர்கள் என்பதை நாம் முற்றிலுமாக உணர வேண்டும், ஒருவரை ஒருவர் கேள்வி எழுப்பிக் கொண்டும், அறிக்கைகள் கேட்டும் கொண்டும் தங்கள் முற்போக்கு முகங்களை ஒப்பனை செய்து கொள்வதைக் காட்டிலும் நமக்கு இருக்கிற மிக முக்கியமான தேவை, சமூக அறிவியலில் சாதியின் தாக்கம் குறித்து வெளிப்படையான பல்வேறு செயல்திட்டங்களை உருவாக்குவது, இன்றைக்கு இறந்து போன ஒரு இளைஞனின் புகைப்படங்களை வைத்து அரசியல் பஞ்சாயத்துகள் செய்யும் பெரிசுகளில் பலர் தங்கள் குடும்பத்திலேயே கடும் போராட்டங்களுக்கு இடையில் நிகழ்ந்த வெற்றிகரமான காதல் திருமணங்களைக் குறித்து வாய் திறப்பதே இல்லை.

Ilaravarasan-Firstpost

காதலுக்கு முற்றிலும் எதிரான சமூகமோ, அல்லது காதல் திருமணங்களே நடக்காத சமூகமோ அல்ல நமது தமிழ்ச் சமூகம், அதே வேளையில் இந்தத் திருமணத்தில் உள்ளீடு செய்யப்பட்ட சாதி, அரசியல் காரணங்கள் தனி மனித வாழ்க்கையின் உள்ளறைகளில் நுழைந்து உயிர்களோடு விளையாடும் அளவுக்கு முதிர்ச்சி இல்லாததாக இருக்கிறது என்பதையும் நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது.

சாதி ஏறத்தாழ நமது சமூகத்தில் ஒரு நிறுவனம், இந்த நிறுவனம் அரசியலோடு நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறது, தனி மனித வாழ்க்கை, காதல் என்கிற வெகு நுட்பமான கூறுகள் சிக்கலடையும் போது சாதி, அரசியல் போன்ற நிறுவனத் தன்மை வாய்ந்த காரணிகளை நீக்கி விட்டு தாய்மை உணர்வோடு அவர்களை அணுக வேண்டியதன் அவசியத்தை நாம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது, நமது ஊடகங்கள் தனி மனித வாழ்க்கை குறித்த செய்திகளை எப்படி அணுக வேண்டும் என்பது குறித்து பயிற்சி வகுப்புகளை தங்கள் பணியாளர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய ஒரு காலம் உருவாகி இருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன்.

ஆரம்பப் பள்ளிகளில் இருந்து குழந்தைகளுக்கு சாதி அடையாளத்தின் கோர முகத்தை முற்றிலுமாக நீக்கும் பயிற்சியை நமது அரசுகள் வழங்க முன்வர வேண்டும், சமூக அறிவியல் பாடங்களில் சாதி மற்றும் மதம் குறித்த பல்வேறு செயல்திட்டங்களை உடனடியாக உள்ளீடு செய்ய வேண்டும். ஊரகப் பகுதிகளில் சாதி நல்லிணக்கக் குழுக்களை உருவாக்கி அக்குழுக்களின் வெற்றிகரமான செயல்பாடுகளுக்குப் பல்வேறு ஊக்கத் தொகை வழங்கிச் சிறப்பிக்கும் திட்டங்களை நமது அரசுகள் அறிமுகம் செய்ய வேண்டும்.

ஆரம்பப் பள்ளிகளில் இருந்து உயர்நிலைப் பள்ளிகள் வரை பணியாற்றும் ஆசிரியர்களுக்கு சாதி, மதம் குறித்த புரிந்துணர்வை உருவாக்கும் பயிற்சிப் பட்டறைகளை அரசு உடனடியாகத் துவக்க வேண்டும், சமூகத்தோடு நேரடித் தொடர்பில் இருக்கும் ஆசிரியர்கள், அரசுப் பணியாளர்கள், காவல்துறை போன்ற மிக முக்கியமான துறைகளில் சாதிய மனப்போக்கு ஒரு நஞ்சைப் போல மண்டிக் கிடக்கிறது, இத்தகைய நிலைகளை உடைக்க என்ன மாதிரியான செயல் திட்டங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்று நமது கல்வியாளர்களும், அறிவுத் தளத்தில் இயங்குபவர்களும் ஒன்று கூடி விவாதிக்க வேண்டியது இந்த நேரத்தில் மிக முக்கியத்துவம் பெறுகிறது.

இளவரசன் – திவ்யா காதலில் சமூக ரீதியாக நாம் பல்வேறு தவறுகளைப் புரிந்திருக்கிறோம், காதல் மனம் புரிவதற்கான தகுதி, பொருளாதார உறுதிப்பாடு ஆகியவை குறித்து இரு தரப்பிலும் பெற்றோர் இழைத்த குளறுபடிகள், சாதி ரீதியாகக் காதலைக் கையாண்ட நமது அரசியல் கட்சிகள் இழைத்த குளறுபடிகள், முறையான பாதுகாப்பும், சட்ட வழியிலான உதவிகளும் செய்யத் தவறிய நமது காவல்துறையும் நீதிமன்றங்களும் இழைத்த குளறுபடிகள், முதிர்ச்சியற்ற நிலையில் செய்திகளைப் பரபரப்புக்காகவும் வணிகத்துக்காகவும் வெளியிட்ட ஊடகங்கள், நாளேடுகள் இழைத்த குளறுபடிகள் என்று வரிசையாகப் பல்வேறு நிலைகளில் ஒட்டு மொத்த சமூகமாகவே நாம் தவறிழைத்திருக்கிறோம்.

ஒரு கட்சியும் அதன் தலைவர்களும் மட்டுமே இளவரசனின் மரணத்துக்குக் காரணம் என்று இன்னமும் நாம் நம்பிக் கொண்டு அதன் மீதான விவாதங்களில் ஈடுபடுவோமேயானால் நமது சமூகத்தில் அமைதியையோ, மேம்பாட்டையோ கண்டடைவது எட்டாக் கனியாகவே இருக்கும், மாறாக நமது கல்விமுறையும், வாழ்வியல் நெறிகளும் மறு பரிசீலனை செய்யப்பட வேண்டும், சமூக அறிவியலில் மிகப்பெரிய மாற்றங்களை உருவாக்க அரசுகள் வாக்கு வங்கி அரசியலை விட்டு வெளியேற வேண்டும்.

நம்பிக்கைகள் குறித்த உள்ளீடுகளை எப்படிக் கையாள்வது என்கிற உளவியல் ரீதியான அறிவை நமது குழந்தைகளுக்கு உருவாக்குவது அத்தனை எளிதான செயல்திட்டம் அல்ல, மதம் என்கிற மிகப்பெரிய நிறுவனம் உருவாக்கி வைத்திருக்கிற ஒரு முக்கிய விளைபொருளான சாதியை முறையான கல்வி என்கிற ஆயுதத்தால் மட்டுமே ஒழிக்க முடியும் என்கிற உண்மையை நாம் இன்னும் சென்றடையவில்லை, நமது கல்வியோ தொடர்ந்து முதலீட்டிய நிறுவனத்தை நோக்கி நமது குழுந்தைகளை அழைத்துச் செல்லும் ஒரு சிக்கலான காலத்தில் இருக்கிறது, முதலீட்டியம் எப்போதும் நவீனக் கோட்பாடுகளையும் சிந்தனைகளையும் அனுமதிப்பதே இல்லை.

06-ilavarasan211-600

மனித குலம் நீண்ட நெடிய வரலாற்றுப் பாதையில் பயணித்து தனது குறைகளை அகற்றுவதற்குப் போராடிக் கொண்டே இருக்கிறது, பேரண்டத்தின் துகளாக, எளிய வேதிப் பொருட்களாலும், மூலக் கூறுகளாலும் உருவாகி நகரும் உயிர்ப் பொருளாய் எண்ணிலடங்காத கனவுகளோடு இளவரசனையும், திவ்யாவையும் போலத் தான் ஒட்டு மொத்த மனித சமூகத்தின் கூட்டு மனமும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது, வாழ்க்கை ஒரு வரலாற்று வலியாகவும், இருத்தலுக்கான மிகப்பெரிய போராட்டமாகவும் நம்மைத் தொடரும் காலத்தில் நமது குழந்தைகளுக்கு நாம் என்ன தரப் போகிறோம் என்பதே இறுதிக் கேள்வி.

வழக்கம் போலவே நாம் மூலக் கதையை விட்டு கிடைக்கிற சுவாரசியமான கிளைக் கதையின் வாலைப் பிடித்துக் கொண்டு பயணிக்கிறோம், இப்போது இளவரசன், அவன் சார்ந்த சமூகம், அந்த சமூகத்தைப் வழி நடத்தும் அரசியல் கட்சி என்று ஒரு பிரிவும், திவ்யா, அவள் சார்ந்த சமூகம், அந்த சமூகத்தை வழி நடத்தும் அரசியல் கட்சி என்று இன்னொரு பிரிவும் தீவிரமாக இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது, இந்த இரு பிரிவுகளுக்கிடையில் நிகழும் பல்வேறு நகர்வுகளை நமது சமூகமும், ஊடகங்களும் வெகு நுட்பமாக எண்ணெய் ஊற்றி வளர்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன, மூலக் கதையான சாதி மதங்களைத் தாண்டிய மனிதமும், அன்பும் நிரம்பிய காதலோ தண்டவாளத்தின் அருகே இளவரசனின் உடலைச் சுற்றி வரையப்பட்ட கோட்டைப் போல கேட்பாரின்றி கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அழிந்து கொண்டிருக்கிறது.

இளவரசனைப் போல கனவுகளைத் தொலைத்து இறந்து போன ஒரு குழந்தையும், திவ்யாவைப் போல மிகக் கொடுமையான உளச்சிக்கலுக்கு ஆட்பட்டிருக்கும் இன்னொரு குழந்தையும் நமது சாதி அடையாளங்களைத் தாண்டி நமது மனசாட்சியை உலுக்கியபடி நமக்கு முன்னே எப்போதும் நின்று கொண்டே இருப்பார்கள்.

************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | மே 14, 2013

இறப்பெனும் வற்றாத ஆறு…..

அதிகாலை நான்கரை மணிக்கு ஒலிக்கும் அலைபேசியின் செய்தியை என்னால் முன்னதாகவே யூகித்து அறிந்து கொள்ள முடிகிறது, காதில் கருவியைப் பொருத்திக் கொள்கிறேன்.

"என்னம்மா"

"ஐயா, அண்ணன் செத்துப் போய்ட்டான்"

"ஒரு பெருமூச்சோடு அமைதியாக இருந்தேன்".

அண்ணன் என்கிற ஒற்றைச் சொல்லை நெகிழ்வும், உணர்வுகளும் நிரம்பிய ஒரு உறவாக மாற்றியவன் அவன், எனது விடுமுறைகளுக்கான வண்ணங்களைத் தனது எண்ணங்களால் நிரப்பியவன், புன்சிரிப்போடு எனது பல கனவுகளை நனவாக்கி எனது குழந்தைப் பருவத்தை மகிழ்ச்சி நிரம்பியதாய் மாற்றிக் காட்டியவன்.

எங்கே எத்தனை வருடங்கள் கழித்துப் பார்த்தாலும் சம்பிரதாயமாய்ப் பேசாமல் "நீ எங்கடா போற, அப்படி என்னதான் வேலை பாக்குறியோ?", "வா இங்க"……என்றபடி தோளில் கைபோட்டுக் கொள்ளும் அந்த நெருக்கத்தை இன்னொரு உயிர் எனக்கு வழங்குமா என்று தெரியாது.

உறவினர்கள் சிலரை வழி அனுப்பி விடுவதற்காக ஒரு முறை காரைக்குடி புதிய பேருந்து நிலையத்தில் நின்று கொண்டிருந்தேன், அவர்களில் பலரைப் பார்த்து நெடுங்காலம் ஆகி விட்டது, யாரும் அத்தனை நெருக்கமாய்த் தெரியவில்லை, ஒரு புலப்படாத தனிமையில் தத்தளிக்கும் மனித மனம் அன்று எனக்கு வாய்த்திருந்தது.

மனதுக்கு நெருக்கமானவர்கள் யாராவது தென்படுகிறார்களா என்று ஒரு தூரத்து உறவினர் வீட்டுத் திருமணத்தில் கண்களைச் சுழற்றித் தேடுவோமே, அத்தகைய தேடலைத் துவங்கி இருந்தது மனம். கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் இரண்டு கைகள் என் கண்களைக் கட்டிக் கொள்கின்றன, "யாருன்னு கண்டுபிடி பார்க்கலாம்" என்கிற அந்தக் குரலைக் கேட்டவுடன் கொஞ்ச நேரம் பிரிந்து மீண்டும் தாயிடம் தஞ்சம் கொள்கிற ஒரு குழந்தையைப் போல கொண்டாட்டம் அடைகிறது மனம்.

"அண்ணன்" என்ற ஈரம் நிறைந்த அவனுக்கே சொந்தமான ஒரு ஒற்றைச் சொல்லை நான் உதிர்க்கிற போது அங்கே நிற்கிற எல்லா மனிதர்களும் மனதுக்கு மிக நெருக்கமானவர்களாய்த் தெரிகிறார்கள், ஒரு உயிரில் ஊறிய அன்பு பல்கிப் பெருகி பேரண்டமாய் நிறைகிறது.

என்னால் உறுதியாக அவனுடைய இறந்த உடலைப் பார்க்கச் செல்ல முடியும்தான், ஆனாலும் நான் போக விரும்பவில்லை.

என்னிடம் நீ கடைசியாகச் கொடுத்த சிரிப்பின் சுவடுகள் அப்படியே இருக்கட்டும், அண்ணா. என்னிடம் கடைசியாக நீ கொடுத்த சொற்கள் உயிரோடு இருக்கட்டும், அண்ணா.

வாழ்க்கையில் அண்ணன் என்கிற உறவு எத்தனை உன்னதமானது என்பதை உனது வாழ்க்கை மட்டுமே எனக்கு உணர்த்த முடியும், போய் வா அண்ணா, உனது அன்பின் மிச்சங்கள் நம் வீட்டுத் தோட்டத்தில் ஒரு மாம்பழமாய்க் கூட எனக்குக் கிடைக்கும், பிறகு ஒரு நாளில் அமைதியாகச் சென்று பறித்துக் கொள்கிறேன்.
கதவைத் திறந்து கொண்டு வெளியே வருகிறேன், இருள் நிறைந்த வெளியின் எல்லையில் முடிவில்லாத வானம் உயிரின் இருப்பை உணர்த்துகிறது, தொலைவில் ஒரு நட்சத்திரம் பிரகாசமாய் எரிந்தபடி எல்லையற்ற இருளுக்குள் கரைந்து போகிறது, காலடியில் நேற்று வரை உயிருடன் இருந்த எறும்புகள் சில இறந்து கிடக்கிறது, இறப்பு எந்தச் சிக்கலும் இல்லாத ஒரு எளிய நிகழ்வாய் நாள்தோறும் நம் கண்ணுக்கெதிரே நடந்து கொண்டேதான் இருக்கிறது.

இதோ இந்தக்கணத்தில் கூட எங்கேனும் ஒரு தந்தையோ, தாயோ, சகோதரனோ இல்லை நண்பனோ அமைதியாக இறந்து கொண்டிருக்கக்கூடும், இறப்பு ஒருவகையில் வழிவிடுதல், புத்தம் புதிய உயிர்களை வாழ்க்கையை நுகரச் சொல்லி விட்டு பேரண்டத்தின் அமைதியில் ஒளிந்து கொள்ளுதல், பெரும் சுமையான உடலைக் கழற்றி எரிந்து விட்டு எண்ணங்களிலும், சொற்களிலும் நிரந்தரமாய் வாழுதல்.

அண்ணா, நீ எனக்குள், எனக்குப் பின் என்னிலிருந்து பிரிந்த எனது சொற்களுக்குள் என்று எப்போதும் உயிருடனே இருப்பாய், உனது வலிகள் உனைப் பிரிந்த மகிழ்ச்சியில் திளைத்திருப்பேன் நான் இப்போது இக்கணத்தில்………..

Presentation1

முத்தையா வேலாயுதம்

தோற்றம் – 27-06-1955
மறைவு – 14-05-2013

***********

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | மே 14, 2013

இரு மாநிலங்களின் எளிமை.

untitled

பரபரப்பான ஒரு காலைப் பொழுதில் எனக்கு அவரது அலுவலகத்தில் இருந்து அழைப்பு வந்தது, நீங்கள் கேட்டுக் கொண்டபடி மேற்படி மனிதரை சந்திக்கலாம், இரண்டு நாட்களுக்கு முன்புதான் அனுமதி கேட்டு விண்ணப்பம் கொடுத்திருந்தேன், புதிதாகத் துவக்கப்பட்டிருக்கும் தொழிற்சாலையை அவர் வந்து திறந்து வைக்க வேண்டும் என்று நிர்வாகம் விரும்பியது.

அடித்துப் பிடித்து “விதான சௌதா” என்று அழைக்கப்படும் கர்நாடக சட்டமன்றக் கட்டிடத்துக்குள் நுழைந்து வழக்கமான சோதனைகளை முடித்துக் கொண்டு அவரது அலுவலக அறைக்குள் நுழைந்து ஒரு உதவியாளரிடம் நான் வந்திருக்கும் செய்தியைச் சொன்னேன், எதிரில் இருக்கும் நாற்காலியைக் காட்டி என்னைக் காத்திருக்கச் சொல்லி விட்டு எழுந்து சென்றார் அவர்.

பத்துப் பதினைந்து நிமிடம் கழித்து அந்த உதவியாளர் வந்து வாருங்கள் உங்களை ஐயா அழைக்கிறார் என்றார், கொஞ்சம் நடுக்கத்தோடு அவரை ஒட்டியபடி அந்த அறைக்குள் நுழைந்தேன், செயற்கை இல்லாத மலர்ந்த ஒரு புன்னகையோடு

“கூத் கொள்ளி, எனு ஹெசரு நிம்து?” (அமருங்கள், உங்கள் பெயர் என்ன?)

பெயரைச் சொன்னேன்.

திரும்பி உதவியாளரிடம் “ஏனு பிரசாத், இவருது விச்சார?”

உதவியாளர் பக்கம் திரும்பி கன்னடத்தில் விளக்கினேன்.

யாவூரு நிம்து? (எந்த ஊரைச் சேர்ந்தவர் நீங்கள்?)

“மதுரை ஐயா”

“அவுதா, கன்னடா சன்னாகி மாத்தாடுத்தீரல்லறி” (அப்படியா, கன்னடா நல்லாப் பேசுறீங்களே!!!)

“பிரசாத், அதே தும்கூர் கட ஒந்து இன்டஸ்ட்ரியல் மேளா நெடிசு பேக்கந்தா, ஸ்வாமிகளு ஹேலுத்தா இத்ரு, இவருகு அதே டைமல்லி வெவெஸ்தே மாடுபிடி” (தும்கூர் பக்கமாக ஒரு தொழில்துறை விழா நடத்துங்கள் என்று சுவாமிகளும் கேட்டிருக்கிறார், அதே நேரத்தில் இவர்களுக்கும் ஒரு நேரம் கொடுத்து விடுங்கள்).

தொழிற்சாலை திறப்புக்கான நாளை நாளை மாலைக்குள் உறுதி செய்வதாகவும், அதற்குப் பிறகு நீங்கள் அழைப்பிதழை உறுதி செய்யலாம் என்றும் அவரது உதவியாளர் பிரசாத் எனக்கு உறுதியளிக்க நான் வணக்கம் செலுத்தி விட்டு அங்கிருந்து விடை பெற்றேன்.

நான் அங்கிருந்த நேரத்திலேயே நான்கைந்து பச்சை வண்ணத்தில் துண்டும் அழுக்கான வேட்டியுமாய் விவசாயிகள் அந்த அறைக்குள் அமர்ந்திருந்தார்கள், இடையிடையே அந்த விவசாயிகளிடையே ஒரு விவசாயியைப் போலவே மிக நெருக்கமாகப் பேசிக் கொண்டிருந்தார் அந்த மனிதர்.

அந்த மனிதரின் பெயர் “பி எஸ் எடியூரப்பா”, அவர் அப்போதைய கர்நாடக மாநிலத்தின் முதல்வர்.

Siddaramaiah_380PTI

இந்தக் கதையை நான் ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் கர்நாடக அரசியல்வாதிகளிடம் இருந்து நாம் கற்றுக் கொள்ள நிறைய இருக்கிறது என்று சொல்வதற்காக, பி எஸ் எடியூரப்பா என்றில்லை, அந்தத் திறப்பு விழாவுக்குப் பின்னால், முன்னாள் என்று அலுவலகப் பணிகளுக்காகப் பல்வேறு கர்நாடக அரசியல் அரசியல்வாதிகளைச் சந்தித்து இருக்கிறேன், அவர்களில் பலர் மிக எளிமையானவர்கள், உழைக்கும் எளிய மக்கள் பலர் அவர்களை எந்தத் தடைகளும், தொல்லைகளும் இல்லாமல் நாள்தோறும் அவர்களது இல்லங்களில், அலுவலகத்தில் சந்திக்கிறார்கள்.

பல அமைச்சர்களுடைய இல்லங்களில் வருகிற பார்வையாளர்கள் அனைவருக்கும் தேநீர் வழங்கப்படுகிறது, அமர்வதற்கு நாற்காலிகள் கொடுக்கப்பட்டு அவர்கள் முறையாக வரவேற்கப்படுகிறார்கள்.

அரசியல்வாதிகள் என்றில்லை, நான் கவனித்த வரையில் அங்கிருக்கும் உச்சத்தில் இருக்கும் திரை நட்சத்திரங்களில் இருந்து, மிகப்பெரிய எழுத்தாளர்கள் வரை பலரும் மக்களோடு மிக எளிமையாகப் பழகும் மனிதர்களாக இருக்கிறார்கள். தாங்கள் வானத்தில் இருந்து குதித்து வந்தவர்கள் இல்லை என்று அவர்கள் அறிந்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

இதை எழுதி முடிக்கும் முன்னதாக ஒரு சிறிய நிகழ்வு எனது மனக்கண்ணில் தோன்றி மறைகிறது, சென்னைக் கோட்டை அருகே ஒரு நாள் சட்டமன்ற நடவடிக்கைகளைப் பார்வையிட வேண்டும் என்கிற நோக்கில் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் சென்றேன், அங்கே வாயிலைக் காத்துக் கொண்டிருந்த ஒரு காவலர் செய்த அலப்பரையில் இன்று வரை சென்னைக் கோட்டைப் பக்கம் போகிற எண்ணமே எனக்குக் கனவிலும் வருவதில்லை.

(நம்ம ஊரு அமைச்சர்கள், நடிகர்கள், எழுத்தாளர்கள் இவங்களுக்கு எல்லாம் என்ன பில்ட் அப்டா சாமி, அண்ணே, உக்காருராறு, எந்திரிக்கிராரு, கிளம்பீட்டாறு, முக்குராறு, முனங்குராறு, ஒண்ணுக்குப் போயிட்டு இப்பத்தான் வந்தாரு, தாங்க முடியலடா சாமி) அன்றைய முதல்வராகக் கருணாநிதி இருந்தார், அலப்பரையில் கொஞ்சம் சளைத்தவரான கருணாநிதிக்கே இந்தப் பாடென்றால், அம்மா ஆட்சிக் காலமாய் இருந்தால் என்ன கதை என்று யோசித்துப் பாருங்கள்.

DSC_0613

பின்குறிப்பு : அண்ணன் எம்.எல் ஏ ரவிக்குமார் ரெண்டு மூணு நாளைக்கு முன்னாள் ட்விட்டர் செய்திகளை அனுப்பிக் கொண்டே இருந்தார், நாங்கள் இதோ வெளியே உக்காந்து இருக்கோம், இப்போ உள்ளே உக்காந்திருக்கோம், எந்திருச்சுட்டோம், உதவியாளர் எப்பக் கூப்பிடுவார்னு தெரியல என்று, எதற்குத் தெரியுமா, முதல்வரைச் சந்திக்க நேரம் கேட்டு!!!!! ஏறத்தாழ முப்பது விழுக்காடு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியாக இருக்கிற ஒரு அரசியல் கட்சியின் தலைவர்கள் என்று சொல்லப்படுபவர்களின் நிலை இது தமிழ்நாட்டில்.

# # # இந்த அல்டாப்பு அலப்பரை இதை எல்லாம் தாண்டி நாம தேசியம் பேசுவதற்கெல்லாம் இன்னும் வெகு தொலைவு பயணிக்க வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன் # # #

*************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | மே 4, 2013

தொல்.திருமாவளவன் – ஒரு மீள் பார்வை.

616119_512647268763233_611544586_o

விடுதலைச் சிறுத்தைகள் என்கிற இயக்கம் முழுமையான ஒடுக்கப்பட்ட தலித் மக்களின் வாழ்வுரிமைகளை வென்றெடுக்க உருவாக்கப்பட்ட இயக்கமாகவே இருந்தது, காலப்போக்கில் வெகுசன அரசியல் இயக்கங்கள் மற்றும் சாதி அமைப்பு சார்ந்த சமூக அரசியல் இயக்கங்கள் கொடுத்த அழுத்தங்களே அந்த இயக்கத்தின் தலைமையை தேர்தல் அரசியலில் பங்கேற்க வேண்டிய இக்கட்டான சூழலை நோக்கி உந்தித் தள்ளியது என்பதை ஒரு பார்வையாளனாக நான் அறிவேன்.

இந்திய சமூகத்தில் ஒரு தனி மனிதனாக வாழும் தலித் குழும மனிதனுக்கு என்ன மாதிரியான நெருக்கடிகள் கொடுக்கப்படுகின்றனவோ, அதை விட மேலான அழுத்தங்கள் இயக்கங்களுக்கும், அதன் தலைவர்களுக்கும் கொடுக்கப்படுகிறது என்பதை நாம் எப்போதும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது. திருமாவளவன், விடுதலைச் சிறுத்தைகள் இயக்கத்தை முன்னகர்த்திய போது தமிழகத்தின் மூளை முடுக்கெல்லாம் பயணம் செய்தார்.

சேரிகள் என்று சொல்லப்பட்டுப் புறந்தள்ளப்படும் உலக நாகரீகத்தின் உயர் குடித் தொட்டிகளில் வசிக்கும் இளைஞர்களை சமூக அரசியல் குறித்த விழிப்புணர்வை நோக்கி அவர் உந்தித் தள்ளினார், பெரியாருக்குப் பிறகு அரசியல் மற்றும் சமூக உரிமைகளை நோக்கி அவர்கள் குரல் எழுப்ப வேண்டியதன் அவசியத்தை ஒற்றை மனிதராக தமிழகத்தின் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் அவரே நிறுவினார்.

அந்தக் கால கட்டத்தில் தமிழகத்தின் ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள் வாழும் குடிசைச் சுவர்களில் "அடங்க மறு, அத்து மீறு" "தேர்தல் பாதை, திருடர் பாதை" என்று எழுதத் துவங்கினார்கள் தலித் இளைஞர்கள். ஒரு தீவிரமான தலித் விடுதலையை நோக்கி நகர்கிற தேர்தலில் பங்கேற்காத இயக்கமாக இருந்த விடுதலைச் சிறுத்தைகள் இயக்கமும் அதன் தலைமையும் தமிழக அரசியல் இயக்கங்களால் வெகு நுட்பமாகக் கவனிக்கப்பட்டது.

2009011854630401

சமூக விழுமியங்கள், சாதியத்தின் தாக்கம் உருவாக்கி வைத்திருக்கிற கோட்பாட்டு ரீதியான சமூக உளவியல் ஒவ்வொரு அரசியல் இயக்கத்தின் தலைவருக்கும் உள்ளீடு செய்யப்படுகிறது, நாம் தலைவர்களைக் குற்றம் சுமத்துவது என்பது தப்பித்துக் கொள்வதற்கான மிக எளிமையான வழி அவ்வளவே.

திராவிடக் கட்சிகள் அனைத்திலும் மட்டுமன்றி தேசியக் கட்சிகள் என்று அடையாளம் காணப்பட்ட காங்கிரஸ் மற்றும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளில் கூட மண்டலப் பெரும்பான்மை சாதித் தலைவர்கள் அடையாளம் செய்யப்பட்டார்கள், இன்னும் தெளிவாகச் சொல்லப் போனால் தந்தை பெரியாரால் துவக்கப்பட்ட பெருமைக்குரிய திராவிடர் கழகத்தின் அதிகார மையங்களில் கூட இன்று வரை பெரும்பான்மை ஆதிக்க சாதி அரசியல் கொடிகட்டிப் பறக்கிறது என்பது ஒரு வெட்கித் தலைகுனிய வேண்டிய செய்தி.

தி மு க மற்றும் அ தி மு கவில் மட்டுமன்றி பெருமபாலான அரசியல் கட்சிகளிலும் மாவட்டச் செயலர், ஒன்றியச் செயலர், நகரச் செயலர், மண்டலச் செயலர், செயற்குழு உறுப்பினர், பொதுக் குழு உறுப்பினர் என்று அதிகாரமும், வலிமையையும் நிரம்பிய பதவிகள் பெரும்பான்மை ஆதிக்க சாதிக் குழுவுக்குப் போய்ச் சேர்கிறதா என்பதை நமது சமூகம் மிகக் கவனமாக கண்காணித்துக் கொண்டே இருந்தது, அதுமட்டுமன்றி ஒடுக்கப்பட்ட மனிதர்களுக்கு கிளைச் செயலர், வட்டச் செயலர் போன்ற பதவிகளைத் தாண்டி ஏதும் கிடைத்து விடாதபடியும் நமது சமூகம் இடை விடாது கண்காணித்தது.

ஒரு படி மேலே சென்று இத்தகைய கண்காணிப்பு முறைகளை மீறி இயல்பாக எங்கேனும் ஒடுக்கப்பட்ட மனிதர்கள் அரசியல் அதிகாரத்தை நோக்கி பயணிக்கத் துவங்கினால் அவர்கள் முடக்கப்பட்டார்கள், பலர் கொலை செய்யப்பட்டார்கள், பலர் இடப்பெயர்வை நோக்கித் தள்ளப்பட்டார்கள், அரசியல் இயக்கங்களில் காணப்படும் பெரும்பான்மை சாதி அரசியல் என்பதைத் தாண்டி அதிகாரிகள் அளவில் நிலவும் அமைப்பு ரீதியான சாதிய அணிகள் மிக ஆபத்தும், வன்மமும் நிரம்பியவை.

குறிப்பாகக் காவல் துறையில் இயங்கும் பெரும்பான்மை சாதிய அரசியல் என்பது உற்று நோக்கப்பட வேண்டிய ஒன்று. சாதி சமூக அமைப்பின் கட்டுமானத்தைப் பாதுகாப்பதில் இந்திய சமூகத்தில் காவல்துறை ஒரு முக்கியப் பங்காற்றுகிறது. துவக்க காலத்தில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் அமைப்பைச் சார்ந்த இளைஞர்களின் மீது சமூகம் தனது சட்ட வழியான அமைப்பான காவல் துறை மூலமாக மிகப்பெரிய அளவில் ஒடுக்குமுறைகளைக் கட்டவிழ்த்தது. வழக்குகள், கட்டப் பஞ்சாயத்துகள், மன்னிப்புக் கோரல்கள், தண்டனைகள் என்று சமூகம் கொடுத்த அழுத்தம் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் என்கிற அமைப்பைப் பெரிய அளவில் ஒரு அதிகாரத் தேடலை நோக்கி விரட்டி அடித்தது.

2009031759780701

திராவிட அரசியல் அல்லது சமகால அரசியல் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அடையாளத்தையும், வாக்கு வலிமையையும் பயன்படுத்திக் கொண்டு அதிகார அரசியலில் இருந்து அவர்களை வெகு நுட்பமாக ஒதுக்கி வைத்திருந்தார்கள். மேலும், பெரும்பான்மை ஒற்றைச் சாதி அரசியல் தலைவர்கள் அல்லது அதிகார மையங்கள் தலித் மக்களின் அறிவார்ந்த மைய நீரோட்ட அரசியலை எப்போதும் விரும்பி இருக்கவில்லை. தங்களின் மேலான அறிவுரைகளை ஏற்றுக் கொண்டுத் தங்களுக்குச் சாமரம் வீசும் இயக்கங்களாக அவை இருந்தால் போதுமானதென்று அதன் தலைவர்கள் உளவிருப்போடு செயல்பட்டார்கள்.

ஆனாலும் இந்த அடக்குமுறை வடிவங்களை எல்லாம் கடந்து ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதில் திருமாவளவன் வெற்றி பெற்றார் என்று தான் சொல்ல வேண்டும். தேர்தல் அரசியலைத் தவிர்த்து வெவ்வேறு நிலைகளில் இந்த அமைப்பை விரிவடையச் செய்ய வேண்டிய கடமையும், வாய்ப்பும் அப்போது திருமாவளவனிடம் இருந்தன.

கல்வி, பொருளாதாரம் சமூக மேம்பாடு, அரசியல் விழிப்புணர்வு என்று பல முனைகளில் அந்த இயக்கத்தை விரிவாக்கம் செய்யும் வாய்ப்பை தேர்தல் சமன்பாடுகளில் தொலைக்க வேண்டிய ஒரு இக்கட்டான நிலைக்கு தள்ளப்பட்ட விடுதலைச் சிறுத்தைகள் கட்சி, பல்வேறு மட்டங்களில் சமரசங்களை அடையத் துவங்கியது, ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வாழ்வுரிமை என்கிற ஒரு மிகப்பெரிய நோக்கத்துக்காகத் துவக்கப்பட்ட இயக்கம் இன்று சில சட்டமன்ற நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளுக்காக அண்டிப் பிழைக்கும் ஒரு இயக்கமாக மாறிப் போனது ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் வரலாற்றில் பரிதாபமான வரலாறாக எஞ்சி இருக்கிறது.

பல்வேறு சமூக அரசியல் அழுத்தங்களும், தனிப்பட்ட காரணங்களும் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்ற திருமாவளவன் தேர்தல் மற்றும் மற்றும் அதிகார அரசியலை நோக்கித் தள்ளப்பட்டார். சில குறிப்பிட்ட தொகுதிகளில் அவரிடம் இருந்த வாக்கு வங்கி திராவிடக் கட்சிகளை அவர் பக்கமாய்த் திருப்பி விட்டது, வழக்கமான திராவிடக் கட்சிகளின் தந்திரமான தலித் மக்களின் அடையாள அரசியலை முன்வைத்து அவர்களின் வாக்கு வங்கியைக் கைப்பற்றுவது பின்பு அதிகார மற்றும் அமைப்பு வழியான அரசியலில் இருந்து அவர்களைக் கழற்றி விடுவது என்கிற மிக மோசமான தந்திரத்துக்கு திருமாவளவன் பலியாகத் துவங்கினார்.

இரண்டொரு நாடாளுமன்றத் தொகுதிகளுக்காவும், நான்கைந்து சட்டமன்றத் தொகுதிகளுக்காகவும் அவர் தலித் மக்களிடம் பெற்றிருந்த நம்பிக்கையை அடகு வைக்கத் துணிந்தார். பெருத்த அவமானங்களையும், அவமதிப்புகளையும் திராவிட மற்றும் ஒற்றைச் சாதி அரசியல் தலைவர்களிடம் தொடர்ச்சியாக அவர் அடைந்த போதும் திராவிடக் கட்சிகளின் அதே அடையாள அரசியலின் வசதியான இருப்பை அவர் இறுகப் பற்றிக் கொண்டார். இடையில் கிடைத்த பாட்டாளி மக்கள் கட்சியுடனான வெற்று அடையாள அரசியல் கூட்டணி அவருக்கு மறக்க முடியாத பாடங்களையும் அடியையும் வழங்கியது.

தலித் மக்களுக்கு பரிவட்டம் கட்டி அழகு பார்க்கும் ஒரு உயர் சாதிக் கட்சியாக மருத்துவர் ராமதாசு பாட்டாளி மக்கள் கட்சியை அடையாளம் செய்து கொண்டார், அன்றைக்கு வன்முறையைத் தவிர்த்து தலித் மக்களைப் பாதுகாப்பதாகச் சொல்லிய திருமாவளவனின் நகர்வு இன்றைய மருத்துவரின் வெளிப்படையான சாதி வெறிப் பேச்சுக்கு இடையே சிதைக்கப்பட்டிருக்கிறது. இப்போது மருத்துவர் ராமதாஸ் ஒரு நகர்வில் வெற்றி பெற்றிருக்கிறார் என்றே தோன்றுகிறது, அதாவது தலித் மக்களின் வாழ்க்கை முறையை அல்லது அவர்களது போராட்டங்களை அவர் விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் செயல்பாடு என்கிற அளவில் சுருக்கி இருக்கிறார்.

பல்வேறு நிகழ்வுகளில் தலித் மக்களின் வாழ்வுரிமைச் சிக்கல்களை அவர் விடுதலைச் சிறுத்தைகளின் நிலைப்பாடு என்றே குறிப்பிட்டு பெரிய அளவிலான ஆதிக்க சாதிக் கூட்டமைப்பை உருவாக்க முயற்சி செய்கிறார், அவரது இந்த முயற்சியில் அரசியல் ரீதியாகத் தோல்வி என்று நாம் மகிழ்ச்சி அடைந்தாலும், உள்ளார்ந்த ஆதிக்க உணர்வோடு, வெறியூட்டப்படும் நாட்களுக்காகக் காத்திருக்கும் நமது சமூகத்தின் கூட்டு மன நிலைக்குக் கிடைத்த வெற்றி என்றே சொல்ல முடியும்.

_49620157_musahars_wide

திருமாவளவனிடம் கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்பு என்பது தலித் மக்களின் வாழ்வுரிமை அரசியலுக்குக் கிடைத்த ஒரு மிகப்பெரிய அங்கீகாரம், ஆனால், அந்த அங்கீகாரத்தை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு மேலாக அவரால் முன்னகர்த்த இயலவில்லை என்பதே உண்மை. அல்லது முன்னகர்த்த விரும்பாத தேக்க நிலையும் ஒரு காரணமாக அறியப்படலாம்.

தேர்தல் மற்றும் அதிகார அரசியல் வழியாகப் பயணிக்கிற அதே வேளையில் கல்வி, பொருளாதாரம், வேலைவாய்ப்பு, அரசியல் சமூகப் புரிந்துணர்வு போன்ற தேக்க நிலை நிலவுகிற பகுதிகளில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை வலிமைப்படுத்துகிற வேலையை ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்துக்கு மேல் செய்யத் தவறியதும், தேர்தல் மூலமாகப் பெறப்படும் அதிகார அரசியல் வளர்ச்சி ஒன்றே தலித் மக்களின் ஒட்டு மொத்த விடுதலைக்குமான வழி என்று நம்பியதும் திருமாவளவன் செய்த மிகப்பெரிய தவறுகள்.

இந்திய சமூகத்தில் ஒரு பகுதியாக இருக்கும் தமிழ் மக்களின் கூட்டு மன நிலையில் பல்வேறு மாற்றங்களை உருவாக்கும் வலிமையான அறிவார்ந்த ஒரு சமூகத்தை உருவாக்கி அதன் மூலமாக நிகழும் சமூக அறிவியலின் மாற்றங்களை அரசியலில் அறுவடை செய்வது தான் மிகச் சிறந்த வழியாக இருக்க முடியும்.

அதற்கான கட்டமைப்பை தனது இளைஞர்களிடம் உருவாக்க வேண்டிய காலத்தில் நின்று கொண்டிருக்கிறார் திருமாவளவன். கல்வியின் மூலமாக நிலையான வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்குதல், பிறகு பொருளாதார அமைப்புகளை வலிமைப்படுத்துதல், அரசியல் விழிப்புணர்வுக்கான முறையான பட்டறைகள் என்று துவக்க காலத்தில் அவர் செய்த அதே வேலைகளை இன்னும் தீவிரமாகச் செய்ய வேண்டிய ஒரு கால விளிம்பில் விடுதலைச் சிறுத்தைகள் இயக்கம் நின்று கொண்டிருக்கிறது.

தேர்தல் கூட்டணிக்கான நகர்வுகளை நோக்கியே கட்சியை இனி அவர் செலுத்திக் கொண்டிருப்பது ஒட்டு மொத்த தலித் மக்களுக்கான நன்மைகளை ஒரு போதும் வழங்கப் போவதில்லை. தலித் அதிகார அரசியல் என்கிற மிகப்பெரிய நோக்கத்தை தேர்தல் மூலம் பெறப்படும் வெற்றி தோல்விகளை வைத்தே அளவீடு செய்ய முடியாது.

untitled

பாட்டாளி மக்கள் கட்சி போன்ற ஒற்றைச் சாதி அரசியல் இயக்கங்கள் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் மீது எத்தனை கடுமையான அளவில் வன்முறையை ஏவினாலும், பலநூறு மனிதர்களைக் கொன்று குவித்தாலும் அடுத்த தேர்தலில் மறப்போம், மன்னிப்போம் என்று அவர்களை ஆரத் தழுவிக் கொள்ளும் அரசியல் தலைவர்களோடு தான் இப்போது திருமாவளவன் இரண்டொரு தொகுதிகளுக்காக ஒட்டி உறவாடுகிறார் என்பதை அவரும், விடுதலைச் சிறுத்தைகளும் ஒரு போதும் மறக்கக் கூடாது.

தேர்தல் அரசியலைத் தாண்டி சமூக விடுதலை, கல்வி, வேலை வாய்ப்புகள், சமூகப் பொறுப்புகள், பொருளாதார மேம்பாடு என்கிற தனது பழைய பாதையைப் அவர் இப்போது புதுப்பிக்கத் தவறினால் இழப்பு தமிழ்ச் சமூகத்துக்கானது என்பதில் எவ்வித மாற்றுக் கருத்துக்களும் இல்லை. ஏனென்றால் மக்களின் நம்பிக்கையையும், சிறந்த அறிவையும், அரசியல் வெற்றிகளையும் ஒரு சேரப் பெற்ற இன்னொரு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான மகத்தான மனிதரை அடைய நாம் வரலாற்றில் நெடுங்காலம் பயணிக்க வேண்டியிருக்கும்.

***************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | மே 4, 2013

பாகிஸ்தானும், முபாசர் ஜுனைதும்.

1337975492-nato-tanker-drivers-wait-for-decision-to-continue-movement--karachi_1236730

நெடிய அந்தச் சாலை பாலை நிலத்தின் வழியாக ஒரு விழுதைப் போலப் படுத்துக் கிடந்தது, அச்சம் தரும் இருளின் ஊடாக தொலை தூரத்தில் தெரியும் விளக்கொளியில் நம்பிக்கை …தொடர்பிழந்த ஒரு மரத்தின் இலை போல ஊசலாடிக் கொண்டிருந்தது. தங்கி இருந்த கிராமத்தில் இருந்து பதினைந்து கிலோமீட்டர் தொலைவு பயணித்துப் பின்னர் அடர் பாலை நிலத்தின் வழியாக பஹ்ரைன் செல்லும் நெடுஞ்சாலையில் பயணித்தே ஆக வேண்டிய கட்டாயம், நீரஜ் டால்மியா மற்றும் அவரது துணைவியார் தங்கி இருந்த இடத்தில் மருத்துவ வசதிகள் அதிகமில்லை.

அவர்களின் செல்ல மகளுக்குக் கடுமையான வயிற்றுப் போக்கும், காய்ச்சலும் முந்தைய நாளின் இரவில் இருந்தே வாட்டி எடுக்கிறது, குறைந்து விடும் என்கிற அவர்களின் நம்பிக்கை குலைந்து இப்போது குழந்தை மிகவும் துவண்டு போயிருந்தாள். பஹ்ரைனை நோக்கிப் பயணம் செய்தே ஆக வேண்டும், நீரஜ் அந்த இரவில் மகிழுந்தைத் தானே ஓட்டிச் சென்று விடுவது என்கிற முடிவுக்கு வந்திருந்தான்.

பயணம் துவங்கியது, விஷப் பனி துளித்துளியாய் பாலை நிலத்தின் மீது இறங்கிக் கொண்டிருந்தது, மணலை அள்ளி வீசியபடி ஓவென்று ஊளையிட்டபடி குறுக்கும் நெடுக்குமாய்க் கடக்கும் காற்றை எதிர்த்து மகிழுந்தைச் செலுத்துவது நீரஜ் டால்மியாவுக்குப் பெரும் சவாலாய் இருந்தது. கணவனின் கடும் போராட்டமான அந்தப் பயணத்தையும், குழந்தையின் அழுகுரலையும் சுமந்து கண்கலங்கியபடி அமர்ந்திருந்தாள் நீலம் டால்மியா.

நம்பிக்கை அவ்வப்போது குறுக்கிடும் சரக்கு ஊர்திகளின் விளக்கசைவாய் இருந்தது. ஐம்பது கிலோமீட்டர் பயணத்துக்குப் பின்னர் அசாத்திய அமைதி நிரம்பி வழிந்தது, வழிநெடுக ஓலமிடும் காற்றைத் தவிர வேறொன்றும் தென்படாத அந்த அமைதியில் குழந்தையின் அழுகுரல் அமிலக் கரைசலை தொண்டைக் குழிக்குள் இறக்கிக் கொண்டிருந்தது பெற்றோருக்கு, நம்பிக்கையோடு பயணித்தார்கள் அந்த வளைகுடாவில் வசிக்கும் இந்தியக் குடும்பத்து மனிதர்கள்.

untitled

அடுத்த மூன்றாவது நிமிடம் பாலை நிலத்தின் அமைதியைக் குலைத்து வெடித்துச் சிதறியது மகிழுந்தின் சக்கரங்களில் ஒன்று, நீரஜ் மகிழுந்தில் இருந்து இறங்கி சக்கரத்தைப் பார்த்தான், பனிக் காற்றும், மணல் புயலும் நீரஜை நிலை குலைய வைத்தன. பாத்து நிமிடங்கள் வெளியே நின்று கொண்டிருந்தால் குளிரில் வெடவெடத்துச் செத்து விடுவோம் என்று நினைத்தான் நீரஜ்.

மீண்டும் காருக்குள் அமர்ந்து கொண்டு குழந்தையை ஒருமுறை பார்த்தான். மனைவியின் கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுப்பதைக் கண்டு ஒன்றும் செய்ய இயலாதவனாக இருந்தான். மகிழுந்தின் எச்சரிக்கை விளக்கைப் போட்டு விட்டு முரட்டு மழை அங்கி ஒன்றை அணிந்து கொண்டு கீழே இறங்கினான். இன்னொரு சக்கரம் மகிழுந்தில் இருந்தும் அதனைப் பொருத்தும் நடைமுறை அறிவு நீரஜுக்கு இல்லை. முயற்சி செய்தே ஆக வேண்டும் என்கிற கட்டாயத்தில் சக்கரத்தின் பொருத்திருக்கிகளை திருகத் துவங்கிய போது சுட்டு விரலில் பட்டுத் திருகியது திருப்புளி. தாங்க முடியாத வலியோடு எழுந்து மீண்டும் மகிழுந்துக்குள் வந்து அமர்ந்து கொண்டான் நீரஜ். 

கடக்கும் நெடுஞ்சாலைப் பாதுகாப்பு ஊர்திகளோ, இல்லை சரக்கு ஊர்திகளோ கருணை காட்டினால் மட்டுமே குழந்தையைக் காப்பாற்ற முடியும் என்று தோன்றியது, அரை மணி நேரத்துக்குப் பிறகு ஒரு சரக்கு ஊர்தி மகிழுந்தைக் கடந்து சென்று முப்பதடி தொலைவில் நின்றது, ஊர்தியில் இருந்து குர்தா அணிந்த முரட்டு உருவம் ஒன்று இறங்கியது.  குளிரும், மணல் காற்றும் கண்களை மறைக்கும் இந்த இருள் நிரம்பிய பாலை நிலத்தின் ஊடாகக் கொன்று புதைத்தாலும் கண்டுபிடிக்க நெடு நாட்கள் ஆகலாம்.

குர்தா மனிதன் மகிழுந்தை நெருங்கினான், கண்ணாடியை இறக்கி விடச் சொல்லி "என்ன ஆயிற்று?" என்று உடைந்த ஹிந்தியில் கேட்டான்.  குழந்தையையும், நீரஜின் மனைவியையும் ஒரு முறை உற்றுப் பார்த்து விட்டு "ஏன், இங்கே நிற்கிறீர்கள்? உங்கள் மகிழுந்தில் பழுதா?” என்று மீண்டும் அடிக்குரலில் கேட்டான். இப்போது நீரஜ் நிலைமையை விளக்கினான். அவனும் ஒரு இந்திய ஓட்டுனராக இருக்க வேண்டும்.  உடை மற்றும் மொழியைப் பார்த்து ஹிந்தியில் பேசும் போது நம்பிக்கை வந்தது. “மகிழுந்தில் மாற்றுச் சக்கரம் இருக்கிறதா?” என்று கேட்டான் குர்தா மனிதன். இப்போது நீரஜ் இறங்கி மாற்றுச் சக்கரத்தை வெளியே எடுத்துப் போட்டான்.

imagesCA3KFI8A

குர்தா மனிதன் தன்னுடைய சரக்கு ஊர்திக்குச் சென்று சில கருவிகளை எடுத்து வந்து கீழே அமர்ந்து வெடித்த சக்கரத்தின் பாகங்களைக் கழற்றத் துவங்கினான். குர்தா மனிதன் இந்த நேரத்தில் நீரஜை வண்டியில் போய் அமரச் சொன்னான். குழந்தையின் பாதங்களை நன்றாகத் தேய்த்து சூடாக்கு, ஈரத் துணியால் குழந்தையின் முகத்தைத் துடைத்துக் கொண்டே இரு என்று அறிவுரைகள் சொன்னான். ஏறத்தாழ முக்கால் மணி நேரப் போராட்டத்துக்குப் பிறகு நீரஜின் மகிழுந்து இயங்கத் தயாரானது. தன்னுடைய கருவிகளை எடுத்துக் கொண்டு போய் ஊர்தியில் வைத்து விட்டுக் குழந்தையின் நெற்றியில் கையை வைத்துப் பார்த்தான் குர்தா மனிதன்.

பிறகு இப்படிச் சொன்னான், காய்ச்சல் கொஞ்சம் குறைந்த மாதிரி இருக்கிறது, வேகமாகப் மருத்துவமனைக்குப் போ, என்று சொல்லியபடி நடக்கத் துவங்கினான். நீரஜ் அழுக்கான அந்தக் குர்தா மனிதனின் கைகளைக் கவனித்தான், விரல்களில் இருந்து குருதி கசிந்து கொண்டிருந்தது. நீரஜ், இறங்கி குர்தா மனிதனிடத்தில் சென்று இப்படிக் கேட்டான்,

“உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் கொடுக்க வேண்டும்?” குர்தா மனிதன் மெதுவாகத் திரும்பி அமைதியான குரலில் சொன்னான், "உன்னுடைய குழந்தையை மருத்துவமனையில் உரிய நேரத்தில் சேர்க்க உதவி புரிந்த ஒரு மனிதனுக்கு உன்னால் எவ்வளவு பணம் கொடுக்க முடியும் தம்பி".

கடுங்குளிரில் வேர்க்கத் துவங்கியது நீரஜுக்கு, குர்தா மனிதன் என்ன சொல்ல வருகிறான் என்று புரியாமல் குழம்பி மீண்டும் ஏதோ சொல்ல வாயைத் திறந்தான் நீரஜ், இப்போது குர்தா மனிதன் சினத்தோடு திரும்பி இப்படிச் சொன்னான்

"நேரத்தை வீணடிக்காதே, உடனே வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு மருத்துவமனைக்குப் போ, +973XXXXXXXX இது என்னுடைய அலைபேசி எண், வழியில் ஏதேனும் சிக்கல் இருந்தால் என்னைக் கூப்பிடு, நான் உனக்குப் பின்னாலேயே தான் வந்து கொண்டிருப்பேன்”.

n00082152-b
வண்டியைக் கிளப்பிப் பயணத்தைத் துவங்கும் போது நீலம், நீரஜிடம் சொன்னாள், அந்த மனிதரின் பேரைக் கூட நாம் கேட்கவில்லையே??

நீரஜ் சரக்கு ஊர்திக்கு அருகில் வண்டியை மெதுவாக்கி பெருங்குரலில் கேட்டான்,

"ஆப்கா நாம் க்யாஹை, ஆப் இந்தியா மே கோன்ஸா கௌன்" (ஐயா, உங்கள் பெயர் என்ன? நீங்கள் இந்தியாவில் எந்த ஊரைச் சேர்த்தவர்".

குர்தா மனிதன் " என் பெயர் முபாசர் ஜுனைத், நான் இந்தியனில்லை, எனது ஊர் கராச்சிக்கு அருகில் பின் கசிம்”,

“அல்லா கருணையுள்ளவன், அவன் உன் குழந்தையைக் காப்பாற்றுவான் தம்பி" நீரஜின் பயணம் தொடர்ந்தது, குழந்தையை நேரத்தில் மருத்துவமனையில் சேர்த்துப் பிழைக்க வைத்தார்கள் நீரஜ் தம்பதியினர். நீரஜ் தனது இரண்டாவது பெண் குழந்தைக்கு "ஜுனைதா" என்று பெயர் வைத்திருக்கிறான். அந்தப் பெயரை உச்சரிக்கும் போதெல்லாம் குளிர் நிரம்பிய அந்தக் கடும் இரவில் பாலை நிலத்தின் வழியே அல்லா ஒரு சரக்கு ஊர்தியில் பயணம் செய்து வந்ததாகவே இன்று வரை சொல்கிறான் நீரஜ்.

Hindu-Muslim Unity1

நீரஜ் என்னோடு மும்பையில் பணியாற்றிய ஒரு பொறியாளர், புதிதாய்ப் பார்க்கிற மனிதர்கள் என்றில்லை, ஏறக்குறைய என்னிடமே பத்து முறைக்கு மேலாக இந்தக் கதையைச் சொல்லி இருக்கிறார் நீரஜ், இந்தக் கதையை அவர் சொல்லி முடிக்கும் போதெல்லாம் அவரது கண்களின் ஓரத்தில் கசியும் கண்ணீர்த் துளிகள் நாடுகள், மதங்கள், சாதிகள், சாலைகள் என்று எல்லாவற்றையும் கடந்து மனிதத்தின் இதயத்தில் மிச்சமிருக்கும் அன்பை உரக்கச் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கிறது. ஏதோ ஒரு காரணத்தைப் பிடித்துக் கொண்டு பாகிஸ்தானை வெறுக்கும், பாகிஸ்தானை வேரோடு வீழ்த்த நினைக்கும் இந்திய தேசிய மெழுகுவத்திகளைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் ஏனோ அந்தப் பாலை நிலமும், முபாசர் ஜுனைதும் நெஞ்சில் நிழலாடிக் கொண்டே இருக்கிறார்கள்.

************

636x501

"சாதிய மனநிலை" அறிவியல் வழியாகவும், மருத்துவ வழியாகவும் ஒரு நோயாகவே அடையாளம் காணப்படுகிறது, அது ஒரு கற்பிதம் அல்லது நெடுங்கால நம்பிக்கை என்றபோதிலும் இந்திய சமூகத்தில் அது ஒழிக்கபபட முடியாமல் இருப்பதற்கு அதன் மூலம் கிடைக்கப்பெறும் பிறப்பு அடிப்படையிலான தகுதி ஒரு மிக முக்கியக் காரணம். மருத்துவமனைத் தொட்டிலிலேயே கிடைத்து விடும் ஒரு உயர் தகுதியை எந்த மனிதனும் இங்கே இழக்க விரும்புவதில்லை.

ஒவ்வொரு உயிரும் தன்னை முன்னிலைப் படுத்திக் கொள்ளும் வாழ்க்கைப் போராட்டம் சாதியை உயிர்ப்போடு வைத்துக் கொள்ளும் ஒரு காரணியாக இருக்கிறது. வளர்க்கப்படும் விதமும், கற்றுக் கொடுக்கப்படும் உயரிய உயிர் வாழ்க்கை மற்றும் சமூக வாழ்க்கை குறித்த பாடங்களும் சாதியைப் புறக்கணிக்கும் வல்லமை கொண்டவை என்றால் அரசியலில் இருந்து சாதியைப் பிரிக்கும் பணி மிக இன்றியமையாத ஒன்று. தன்னை ஒரு உயரிய மனித உயிராகவும், மேன்மை பொருந்திய அறிவியக்கமாகவும் உணர இயலாத எந்த மனிதனும் சமூகம் செயற்கையாக வழங்கும் ஒரு உயர் தன்மையை அணிந்து கொள்ள ஆசைப்படுகிறான்.

அதன் விளைவுகள் தான் அவன் தன்னை உயர் சாதிக் காரன் என்று தன்னிலைப் பிரகடனம் செய்து கொள்வது, எதிரில் இருக்கும் எளிய மனிதனை ஒடுக்கிச் சிதைப்பது, தன்னிடம் இல்லாத ஒரு மேன்மையை தனக்கு வழங்கும் படி பிறரைத் துன்புறுத்துவது போன்ற வன்செயல்கள். இயற்கையாகவே தன்னை ஒரு உயர் அறிவியக்கமாக அடையாளம் காணுகிற எந்த மனிதனும் பிற அடையாளங்களுக்காக ஏங்கித் தவிப்பதும், அவற்றைத் தன மீது ஏற்றிக் கொள்வதற்கும் விருப்புடையவனாக இருப்பதில்லை. உயர் சாதி மனநிலை என்பது ஆகக் கொடிய ஒரு மனநோய்.

அதற்குப் பின்னால் ஒரு எளிய உழைக்கும் மனிதனின் வாழ்க்கையை ஒடுக்குதல் உள்ளடங்கி இருக்கிறது என்று புரிந்து கொள்கிற யாரும் அந்த நோயின் பிடியில் இருந்து தப்பிக்கவே விரும்புவார்கள். தமிழ்ச் சூழலில் ஒடுக்கப்பட்ட சமூகமாக இருந்து பல்வேறு போராட்டங்கள், அரசியல் வழிமுறைகள் வழியாக மைய நீரோட்டத்தை அடைந்த சமூகங்கள் கூட அவர்களுக்கு நிகழ்ந்த அதே அவலத்தை பிற மனிதர்களுக்கு இன்று வழங்கி வருவது நமது கல்வி மற்றும் அரசியல் திட்டங்களின் தெளிவான தோல்வியையே உணர்த்துகிறது.

636x519

நாம் இப்போது வளர்ந்த மனிதர்களிடம் பேசி எந்தப் பயனும் நிகழப் போவதில்லை, நாம் பேச வேண்டிய மனிதர்கள் பதினைந்து வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள், வகுப்பறைகளில், சமூகத் தளங்களில், அரசியல் செயல்பாடுகளில், இயக்கங்களில், வீடுகளில் என்று எல்லா இடங்களிலும் சாதி மற்றும் மதம் குறித்த தெளிவான செயல் திட்டங்களை முன் வைக்க வேண்டியது அறிவார்ந்த மனிதர்கள் ஒவ்வொருவரின் கடமை.  மருத்துவம் பயின்று உடலியல், சமூகவியல், அரசியல் என்று பல்வேறு துறைகளில் இயங்கி வரும் பாட்டாளி மக்கள் கட்சியின் ராமதாஸ் போன்ற மனிதர்களுக்கே சாதி நோய் முற்றி மருத்துவம் செய்ய முடியாத அளவில் இருக்கும் போது சாமான்ய மனிதனின் நிலையைக் கொஞ்சம் யோசித்துப் பாருங்கள்.

அடிப்படை மனித அறிவியல் மற்றும் சமூகவியல் குறித்த தெளிவான சிந்தனைகளை வளர்க்கும் ஒரு கல்வி முறையை நோக்கி நாம் நகர்வது இந்த நேரத்தில் மிக முக்கியமானது. ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் அரசியல் பரதிநிதிகள் என்றில்லை சமூகத்தின் பல்வேறு தளங்களில் இயங்கும் அறிஞர்கள் ஒன்றிணைந்து இந்த மானுடத்தின் பயணத்தை முதிர்ச்சி பெற்ற ஒன்றாக மாற்ற வேண்டிய சவால் நமக்கு முன்னாள் இருக்கிறது.

marakkanam_1442925f

தமிழ்ச் சமூகத்தின் உயரிய வரலாற்றுத் தடத்தை மாற்றும் வல்லமை நமது பிரிவினைகளிலோ, முரண்பாடுகளிலோ ஒரு போதும் இல்லை. நமது சகோதரனிடத்தில் இருக்கும் நோயையும், வன்மத்தையும் களைவதற்கு நாம் என்ன செய்கிறோம் என்பதில் தான் இருக்கிறது. வன்னியன் ஆயினும், அந்நியன் ஆயினும் என்ன?? எம் தாத்தன் வள்ளுவன் திண்ணியமாகச் சொன்னான் எல்லோருக்கும்:

“இன்னா செய்தாரை ஒருத்தல் அவர்நாண
  நன்னயம் செய்து விடல்”.

எளியோரைத் தாக்கும் சாதி என்கிற மன நோயில் இருந்து நீங்கள் விடுபட்டு அன்பெனும் பெருவெளியில் பயணிக்க நாங்கள் ஆவலோடு காத்திருக்கிறோம். அதற்காக இன்னும் பல உயிர்களை நாங்கள் இழக்கக் கூடும். மனித குலத்தின் மேன்மை மிகுந்த நாகரீகத்தின் வரலாற்றைப் புரட்டிப் பாருங்கள், வழி நெடுகப் பள்ளங்களை நிரப்பிப் பாதையாய் இருப்பது ஒடுக்கப்பட்ட, எளிய உழைக்கும் மக்களின் கல்லறைகள் தானே…….

****************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | மே 4, 2013

வாழ்க்கையும், விபத்தும்.

cars-on-highway-accident-92814

தும்கூர் தொழிற்சாலையில் இருந்து திரும்ப பெங்களூருக்குப் பயணம் செய்து கொண்டிருந்தோம் நேற்றிரவு நானும் என்னுடைய தென் மண்டல மேலாளரும், மனிதர்கள் தங்களது உலகங்களில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள், ஊர்திகள் சலனமின்றி மனித மனங்களைச் சுமந்து முன்னும் …பின்னுமாக வேடிக்கை பார்த்தபடி என்னுடைய உலகம். "கோருகொண்டபால்யா" என்னுமிடத்தில் துவங்கிய மேம்பாலத்தில் ஏறி விரைகிறது மகிழுந்து. முன்னே ஒரு புத்தம் புதிய இரு சக்கர ஊர்தியில் பறக்கிறான் இளைஞன்.

ஒரு வழிப் பாதை என்பதால் பெரிய அளவில் வேகம் குறித்த அக்கறை இல்லாமல் பயணிக்கும் ஊர்திகள் நடுவே வண்ணக் கனவுகள் பலவற்றோடு பயணிக்கிற அந்த இளைஞன் யாரென்ற அக்கறை யாருக்கும் இல்லைதான் அந்தப் பாலத்தில். கண்ணிமைக்கும் பொழுதில் அவனுக்கு முன்னாள் சென்று கொண்டிருந்த ஒரு சரக்கு "லாரி" இடது பக்கமாய்த் திரும்பித் தடுமாறுகிறது, இளைஞனால் கட்டுப்படுத்த இயலாத வேகம், புதிய ஊர்தி கொடுக்கிற உற்சாகம் எல்லாம் சேர்த்து சரக்கு லாரியின் சக்கரங்களுக்கு உள்ளே அந்த இளைஞனைத் தள்ளி அழுத்துகிறது வலது பக்கமாகச் சென்று கொண்டிருந்த காவல் ஊர்தியில் இருந்து ஐந்தாறு காவலர்கள் இறங்கி ஓடிச் சென்று இளைஞனை வெளியே எடுக்கிறார்கள்.

எங்கள் மகிழுந்து இடப்பக்கமாய் ஓரங்கட்டி ஓரங்கட்டி நிற்க நான் இருக்கையிலேயே அமர்ந்திருக்கிறேன், இளைஞனிடம் எந்த அசைவுகளும் இல்லை, ஒரு பருப் பொருளை நகர்த்துவது போல அவனது உடல் வெளியே எடுக்கப்படுவதைக் கண்டு எனக்கு ஒரு தயக்கம், உயிர்கள் துடிப்பதையும், இயக்கங்கள் கொஞ்ச கொஞ்சமாய் நின்று போவதையும் பல்வேறு விபத்துகளில் பார்த்து மனதளவில் ஒரு கலக்கம் வந்திருக்கிறது, உறுதியாக உயிர் பிழைக்க மாட்டார்கள் என்று நான் நம்புகிற விபத்தில் சிக்கிய மனிதர்களைப் பார்க்கும் மன வலிமை இல்லை. என்னுடைய தென் மண்டல மேலாளரைப் பார்த்தேன், கண்ணில் தென்படவில்லை.

ஒருவழியாக மனதைத் தேற்றி இறங்கி கூட்டத்தை விலக்கி உள்ளே போனால் சொந்த மகனை மடியில் கிடத்துவதைப் போலக் கிடத்தி நெடுஞ்சாலையில் அமர்ந்திருக்கிறார் தென் மண்டல மேலாளர், சிலர் போத்தலில் நீரைப் புகட்ட கொஞ்சமாய்ப் பேசத் துவங்கி இருந்தான் இளைஞன், தலைக்கவசம் அணிந்திருந்த காரணத்தால் தலையில் ஏதும் காயங்கள் இல்லை, ஆனால், தலைக் கவசம் சேதமடைந்திருப்பதைப் பார்த்தால் ஒரு கணம் மனக்கலக்கம் வந்து விடும்.

பெரிய அளவில் காயங்களோ, எலும்பு முறிவோ இல்லை, செய்தித் தாளை வைத்து ஒரு காவலர் வீசிக் கொண்டிருந்தார். அவசர கால ஊர்திக்குத் தகவல் சொல்லியாயிற்று, பாலத்தில் கீழே "சைரன்" ஒலி கேட்கிறது. பின்புறமாக சரக்கு லாரிக்கு அடியில் ஊர்தியோடு சென்று விட்டதால் உண்டான அதிர்ச்சி அவன் கண்களில் இன்னும் இருந்தது. கிழிந்து கழற்றப் பட்டிருந்த சட்டைப் பையில் இருந்து அலைபேசி மணி ஒலிக்கிறது,

யாராவது எடுத்து பதில் சொல்லுங்கள் என்று குரல்கள் ஒலிக்கிறது, எனக்கு மிக அருகில் அந்தச் சட்டையும், அலைபேசியும்…….என்ன சொல்வது, யாராக இருக்கும் என்று தயங்கியவாறு அலைபேசியை எடுத்து எண்ணைப் பார்க்கிறேன், திம்மண்ணா என்று இருக்கிறது.

4

நான் : "ஹலோ"

மறுமுனை : "லேய் எல்லி இதியா?, பருவாக பாணிப் பூரி தேகோன்பா, சௌம்யா கேளுத்தவளே!!"
(டேய் எங்கே இருக்கே? வரும்போது பாணி பூரி வாங்கிட்டு வா, சௌம்யா கேட்கிறாள்!!)

நான் :"சார், ஈ மொபைல் அவரிக யேனாகு பேக்கு"
(ஐயா, இந்த அலைபேசியின் சொந்தக்காரருக்கு நீங்கள் என்ன உறவு?)

மறுமுனை :ஹலோ, யாரு நீவு, மஞ்சன் கைகே போன் கொடி!!!
(நீங்க யாருங்க, மஞ்சன் கையில் அலைபேசியைக் கொடுங்கள்.

நான் : அவரிக ஆக்சிடென்ட் ஆகிதெ, சீரியசாகி ஏனு இல்ல.

மறுமுனையில் குரல் கம்முகிறது, "சார், நானு அவரு அண்ணா சார், நன் தம்மனுகே ஏனாயித்து சார், ஈகே எல்லி இதானே?
(என் தம்பிக்கு என்ன ஆச்சுங்க, அவன் இப்போ எங்கே இருக்கான்?)
கேவத் துவங்குகிறார் அண்ணன்.

நான் : சொல்ப நிதானக்கே நான் ஹேலோது கேளி, நிம்ம தம்மனுகே ஏனு ஆகில்ல, இல்லே கொருகொண்டபால்யா
flyover அத்தர கெலகே பித்தவரே, சொல்ப காப்ரி ஆகிதாரே பேரே ஏனு ஆகில்ல. நீவு ஹொரட்டு பண்ணி. நன்ன மொபைல் நம்பர் தெகொலி! 9945232920

நான் : நான் சொல்றதக் கொஞ்சம் நிதானமாக் கேளுங்க, கொருகொண்டப்பால்யா மேம்பாலத்துல விழுந்துட்டாரு, வேறு ஒன்னும் பயப்படற மாதிரி இல்ல. நீங்க கிளம்பி வாங்க. இது என்னோட அலைபேசி எண் 9945232920.

காவலர் ஒருவர் அலைபேசியை என்னிடம் இருந்து வாங்கி இளைஞனை ஒரு வார்த்தை பேசச் சொல்கிறார்.

காவலர் : மாத்தாடி பிடோ, இல்லாத்ரே பேஜாரு மாடுக்கொம் பிடுத்தாரே!
ஒரு வார்த்தை பேசிவிடு தம்பி, வீட்டில் பயப்படாமல் இருப்பார்கள்.

இளைஞன் : ஹலோ, அண்ணா, ஏனு ஆகில்ல, காப்ரி ஆகு பேடி.
அண்ணா, ஒன்னும் இல்ல, பயப்படாதீங்க.

காலம் என்கிற ஊர்தியில் மனிதர்கள் மனங்களின் இடைவிடாத கூக்குரலை கேட்டபடி புவிச் சாலையில் தெளிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். தெளிவான வானத்தில் விண்மீன்கள் வழக்கமாகப் புன்னகைத்தபடி மின்னிக் கொண்டிருக்கிறது. அவசர கால ஊர்தியில் சகோதரனின் அருகிறுப்பை உறுதி செய்து கொண்டு, இளைஞன் பிழைத்துக் கொண்டு விடுவான் என்ற நம்பிக்கை வந்த பிறகு மீண்டும் எனது தென் மண்டல மேலாளரைப் பார்த்தேன், புன்னகைத்து விட்டு ஹிந்தியில் சொன்னார், "பச் கயா ரே லடுக்கா" (பிழைத்துக் கொண்டான் பையன்).

41

திரும்பி மகிழுந்தை நோக்கி நடக்கத் துவங்கினோம், திரும்பி செய்தித் தாளில் வீசிக் கொண்டிருந்த காவலரைப் பார்த்தேன், நெஞ்சில் கையை வைத்துத் தடவிக் கொண்டிருந்த பெயர் தெரியாத ஒரு பெரிய மனிதரைப் பார்த்தேன், நீர் புகட்டிய இன்னொரு காவலரைப் பார்த்தேன். நிமிர்ந்து ஒரு முறை வானத்தைப் பார்த்தேன், முன்னே நடந்து கொண்டிருந்த எனது தென் மண்டல மேலாளரைப் பார்த்தேன்.

பாதுகாப்பான, அன்பு நிரம்பிய உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிற நிறைவு நெஞ்சையும் கண்களையும் நிறைத்தது.மொழிகள், பெயர்கள், இனங்கள், சாலைகள், ஊர்திகள், உறவுகள் என்று எல்லாவற்றையும் இணைக்கிற பெருவானமாய் அன்பெனும் ஆறு, காலவெளியை நிறைத்தபடி ஓடிக் கொண்டே இருக்கிறது.

***************

கை.அறிவழகன் எழுதியவை | ஏப்ரல் 4, 2013

"பரதேசி" – நெஞ்சில் எரியும் திரைக்காடு.

Paradesi%20(10)

உங்களால் நேரடியாக உணர முடியாத மகிழ்ச்சியையோ, வாழ்க்கையின் அவலத்தையோ ஒரு ஊடகத்தால் உணர வைக்க முடியுமென்றால் அது காட்சி ஊடகமாகத் தான் இருக்க முடியும், காட்சி ஊடகங்களில் மிகச் சிறப்பு வாய்ந்ததும், வலிமை பெற்றதுமான திரைப்படம் அத்தகைய ஒரு அக உணர்வை உங்களுக்குள் உண்டாக்கி விடுகிறது, அந்த வகையில் நீண்ட காலத்துக்குப் பிறகு பாலாவின் "பரதேசி" ஒரு வர்ணிக்க இயலாத உழைக்கும் மக்களின் அவலத்தைத் திரையில் புடம் போட்டிருக்கிறது,

இந்தத் திரைப்படத்தைப் பார்க்கும் எண்ணத்தை எனக்கு உருவாக்கிக் கொடுத்த பரதேசி திரைப்படத்தின் உதவி இயக்குனர் "கவின் ஆண்டனி" அவர்களுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும். ஒரு நாவலை அல்லது இலக்கியப் படைப்பை வெற்றிகரமான திரைப்படமாக்குவது அத்தனை எளிதான வேலை அல்ல.

ஒரு நாவலை வாசிக்கும் போது வாசகனுக்கு மனதளவில் மிகப்பெரிய வெளியும், தன்னுடைய வெவ்வேறு வாழ்வியல் காட்சி அனுபவங்களோடு ஒப்பிட்டுக் கொள்ளும் காலமும் கிடைக்கப் பெறுகிற நிலையில், அதே கதையைத் திரைப்படமாக்கும் போது பார்வையாளன் காட்சிகளைத் துரத்திச் செல்ல நேரிடுகிறது.

நின்று நிதானித்துத் தன்னுடைய வாழ்வியல் அனுபவங்களை ஒப்பிட்டுப் புரிந்து கொள்ளும் தளமோ, வெளியோ அங்கே கிடைக்கிற வாய்ப்பே இல்லை, அத்தகைய நெருக்கடியிலும் ஒரு திரைப்படம் இலக்கியத் தன்மையை பார்வையாளனை நோக்கி அள்ளித் தெளிக்க முடிகிறதென்றால் அதுவே காட்சி ஊடகத்தின் உச்ச வெற்றியாகவும், ஒரு படைப்பாளியின் தன்னிகரற்ற வழங்கு திறனாகவும் பரிணமிக்கிறது. அந்த வகையில் பாலா தமிழ்த் திரையுலகின் திசையை தனது திறன்களால் மாற்றிக் காட்ட முடியுமென்று உரக்கச் சொல்லி இருக்கிறார்.

ஏறக்குறைய நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னாள் நமது சமூக எல்லைகளுக்குள் நிகழ்ந்த தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வலியை, அவர்களின் வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த அவலங்களை அந்த மலைச்சரிவுகளில் போய் நின்று மீளப் பார்க்கிற ஒரு வலி மிகுந்த அனுபவத்தை ஒவ்வொரு பார்வையாளனும் இந்தத் திரைப்படத்தைப் பார்க்கும் போது உணர முடிகிறது.

சாலூர் கிராமத்தின் கூரைகளுக்கு நடுவே கேமரா பயணிக்கத் துவங்குகிற போதே நமது புற உலகத்தின் தாக்கங்கள் அகற்றப்படுகிறது, தனது அயராத உழைப்பாலும், வழங்கு திறனாலும் நாயகனுக்குப் பின்னால் செல்கிற ஒரு சின்ன நாய்க்குட்டியைப் போல நாம் பயணிக்கத் துவங்குகிறோம், அன்றைய மக்களின் வாழ்க்கை முறை, அவர்களின் பேச்சு வழக்கு, ஆடை வடிவமைப்பு, இடத்தேர்வு என்று எல்லாமே ஒரு மையப் புள்ளியில் குவிந்திருக்கப் படம் ஒரு தெளிந்த நீரோடையைப் போலப் பயணிக்கிறது.

paradesi-latest-movie-bala-atharva-vedhika-dhansika-stills14-586x388

கல்வி, பொருளாதாரம், வேலைவாய்ப்புகள் என்று எதுவுமே கைக்கு அகப்படாத எளிய ஒடுக்கப்பட்ட உழைக்கும் மக்களின் வாழ்க்கை முறையும், தெருக்களும் பெரிய அளவில் தாக்கம் உருவாக்குகிற நேரத்தில் அவர்களுடைய நம்பிக்கையும், சக மனிதர்களின் மீதான அன்பு கலந்த உரையாடலும் சற்று நம்பிக்கையை உருவாக்க திரைப்படத்தின் ஊடாகவே நம்மை மறந்து நாம் பயணிக்கத் துவங்குகிறோம். தொடர்ந்து காட்டப்படுகிற நாயகத் தோற்றம் ஒரு களைப்பை அல்லது தொய்வை அடைய வைக்கிற உண்மையை நாம் உணரத் தலைப்படுகிற போது நல்ல வேளையாகப் படம் தேயிலைத் தோட்டங்களுக்குப் பயணித்து விடுகிறது.

பாலாவின் பெரும்பாலான படங்களில் அவருடைய நாயகர்கள் மனப் பிறழ்வையோ, மன அழுத்தத்தையோ கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். சேதுவுக்கோ, பிதாமகனுக்கோ இல்லை நான் கடவுளுக்கோ அத்தகைய நாயகர்கள் மையப் புள்ளியாய் அல்லது தேவையாய் இருந்தார்கள் என்று சமரசம் செய்து கொண்டாலும் பரதேசியில் வருகிற நாயகன் கொஞ்சம் மனப் பிறழ்வு இல்லாதவனாக இயல்பான மனிதனாக இருந்திருந்தால் இன்னும் அழுத்தமாக இருந்திருக்குமோ என்கிற ஐயப்பாட்டை அவருடைய நாயகனே உருவாக்குகிறான்.

எளிய சமூகத்தின் காதலை, எளிய சமூக மக்களின் உழைப்புக்கான அலட்சியத்தை, துயரம் மிகுந்த அவர்களின் அக மற்றும் புற அடிமைத் தளைகளை ஒரு இயல்பான மனிதனால் இன்னும் அழுத்தமாகச் சொல்லி இருக்க முடியுமோ என்கிற ஏக்கம் நெடுக வருகிறது.

கொடுக்கப்பட்ட பாத்திரத்தின் வலிமை மிகுந்த நுட்பமான உட்பொருளை அதர்வா மிகச் சிறப்பாக உணர்ந்து நடித்திருக்கிறார், ஆனால் ஒரு பாத்திரத்தின் தன்மையை உருவாக்கும் சிற்பி அதன் இயக்குனர் என்ற வகையில் மனப் பிறழ்வு அல்லது மன அழுத்தம் கொண்ட நாயகர்களை சில இடங்களில் இருந்து வெளியேற்றுவதே சிறப்பானதாக இருக்கும் பாலா.

ஆண் துணையற்ற பெண்களின் வாழ்க்கையை, அவர்களின் தனிமையை பல இடங்களில் சிறப்பாகவே வெளிப்படுத்தி இருக்கும் பாலா நாயகி அங்கம்மாவுக்கு (வேதிகா) அந்த வாய்ப்பை இன்னும் கொஞ்சம் அழுத்தமாக வழங்கி இருக்கலாம் என்று தோன்றுகிறது, மிக நுட்பமான முக பாவங்களை வெகு இயல்பாக வெளிப்படுத்தி இருக்கிற நாயகிக்கு நடிப்பதற்கான வாய்ப்பு குறைவாகவே கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது,

paradesi-latest-movie-bala-atharva-vedhika-dhansika-stills2

வழக்கமான தமிழ்த் திரைப்பட நாயகர்கள் செய்யும் ஒரு கட்டாந்தரை உடலுறவின் மூலம் குழந்தை பெற்றுக் கொள்கிற பத்தில் ஒரு பால் அடையாளமாக பாலாவின் படங்களில் நாயகியைப் பார்ப்பது கொஞ்சமாய் நெருடுகிறது. கொடுக்கப்பட்ட எல்லைகளுக்குள் இயன்ற வரையில் சிறப்பாக நடித்திருக்கிற நாயகிக்குத் தயக்கங்கள் இன்றி வாழ்த்துக்களைச் சொல்லலாம்.

படம் முழுக்க ஒரு தேயிலைத் தோட்டக் கங்காணியாகவே மாறிக் காட்டி இருக்கிற ஜெர்ரி சில நேரங்களில் நாயகனை விஞ்சும் அளவுக்குப் போய் விடுகிறார், வெள்ளைத் துரையிடம் அடி வாங்கி விட்டு அவர் காட்டும் ஆவேசமாகட்டும், வெற்றிலை மடித்துத் தின்றவாறே சாலூர் மக்களிடம் அவர் பேசுகிற தோரணை ஆகட்டும், "மை லார்ட், ப்லேஸ் மீ மை லார்ட்" என்று நாடகம் போடுவதாகட்டும், பாலா ஒரு இயக்குனராக நடிகர்களை நிஜமாகவே அடித்தாலும் பரவாயில்லை என்றே தோன்றுகிறது. சபாஸ் ஜெர்ரி, இந்தப் படத்தின் பாத்திரங்களில் இயல்பான ஒரு தாக்கம் உருவாக்குவதில் உங்கள் உழைப்பு அளப்பரிய பங்காற்றி இருக்கிறது.

படத்தில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லப்பட வேண்டிய இன்னொரு பாத்திரம் தன்சிகா (மங்களம்), தப்பித்து ஓடி விடுகிற கணவனை கரித்துக் கொட்டியபடியே அந்தக் குழந்தையோடு அவர் வாழ்ந்து காட்டியிருக்கிற கணங்கள் கவிதைத் துளிகள், ஒட்டுப் பொருக்கி என்கிற ராசாவுக்கு வரும் கடிதம் வாசிக்கப்படும் போதும், அதன் பிறகு நாயகன் கொள்கிற மகிழ்ச்சியின் போதும் அவர் காட்டும் முகபாவங்கள் வியக்க வைக்கிறது, நடிப்புக் கலையில் கண் என்கிற மிக இன்றியமையாத ஒரு ஆயுதத்தைப் பயன்படுத்தும் வல்லமையை பாலாவின் திரைப்படப் பல்கலைக் கழகத்தில் பயின்று வெற்றி பெறுகிற தன்ஷிகாவுக்கு மிகச்சிறந்த எதிர்காலம் இருக்கிறது.

paradesi-latest-movie-bala-atharva-vedhika-dhansika-stills10-586x388

ஒரு வரலாற்றுக் காலத் திரைப்படத்தில் காட்சிகளை வெற்றிகரமாகத் திரைக்குக் கொண்டு வர வேண்டுமென்றால் இடத்தேர்வு மிக முக்கியமான ஒன்றாக இருக்கிறது, சாலூர் கிராம மக்களின் இடப்பெயர்வு நிகழ்வதாகச் சொல்லப்படும் வழியெங்கும் ஒரு வியப்பு கலந்த பிரம்மிப்பை உருவாக்குகிறார்கள் இயக்குனரும் ஒளிப்பதிவாளர் செழியனும்.

வழியெங்கும் பின்னணியில் நகரும் காட்சிகள், வறண்ட சதுப்பு நிலக் காடுகள், கண்மாய்க் கரைகள், தற்கால நிலப்பரப்பின் அடையாளங்கள் இல்லாத ஒரு படப்பிடிப்பு நிகழ் தளங்கள் என்று அற்புதமான ஒளிப்பதிவுத் திறனை வழங்கி இருக்கிறார் செழியன். தேவையான இடங்களில் மாற்றம் பெரும் "செபியா" மாதிரியான வண்ணமாற்றுத் தொழில் நுட்பம் ஒரு தமிழ்த் திரைப்படத்தில் இத்தனை நுட்பமாக இடம் பெற்று இருப்பது அனேகமாக இதுவே முதல் முறையாக இருக்கக் கூடும். வாழ்த்துக்கள் செழியன், உங்கள் தொழில் நுட்பப் பணிகள் விருதுகளைக் கடந்து தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றில் நிலைக்கட்டும்.

ஜி வீ பிரகாஷ் குமாரின் பின்னணி இசை திரைப்படத்தின் காட்சிகளின் வலிமையோடு ஒப்பீட்டளவில் குறைவாகவே இருந்தாலும் எந்த இடத்திலும் கதைக் களனையோ, பாத்திரங்களின் தன்மையையோ தொல்லை செய்யாமல் இயல்பாகவே பயணிக்கிறது, இன்னும் சிறப்பாகச் செய்திருக்க முடியுமோ என்கிற ஏக்கம் மனதில் தோன்றுவதை மறுக்க முடியாது, தேயிலைத் தோட்டத்தை நோக்கி சாலூர் கிராம மக்கள் பயணிக்கிற அந்த பாடல் காட்சியின் வரிகளில் வைரமுத்து என்கிற கவிஞரின் முகம் நிழலாடிச் செல்கிறது.

886447_321151111320678_1328997585_o

ஏறத்தாழ ஒரு தெளிந்த நீரோடையைப் போலப் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிற திரைப்படத்தின் கடைசி இருபது நிமிடங்களில் வில்லனாக வருகிறார் பரிசுத்தம் என்கிற பாத்திரத்தில் சிவஷங்கர். பாலா என்கிற படைப்பாளிக்குள் திடுமென நிகழ்கிற இந்த அலங்கோலமான மாற்றத்தை ஏனோ ஒரு பார்வையாளனாக ஏற்றுக் கொள்ள மறுக்கிறது மனம். தொடர்புக் கண்ணிகளே இல்லாத மத மாற்றம் குறித்த காட்சிகள் அல்லது ஒரு மதத்தின் கோட்பாடுகளைக் குறி வைத்துத் தாக்குகிற வன்மம் என்று இலக்கின்றி வேட்டைக் களம் போல குழம்பித் தவிக்கிறது ஒரு பாடலில் நுழைகிற மதம்.

பாலா, ஒரு வேளை நீங்கள் படித்த நூல்களிலோ இல்லை கேள்விப்பட்ட நிகழ்வுகளிலோ கிறித்துவ மதத்தின் மதமாற்றுக் கொள்கைகள் பெருமளவில் தாக்கம் நிகழ்த்தி இருக்கக் கூடும், ஆனாலும் ஒரு மேம்பட்ட கருவைத் தாங்கியவாறு பயணிக்கும் கதைக்களத்தின் நடுவே இடைச் செருகலைப் போல அரங்கேறி இருக்கும் அந்தப் பாடல் காட்சி அருவருக்க வைக்கிறது, தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையில் கிறித்துவ மத மாற்றுக் கோட்பாடுகள் உள் நுழைக்கப்பட்டிருக்கலாம்.

ஆனால், தமிழ்ச் சமூகத்தின் உளவியலில், சமூக அவலங்களில் பல நேரங்களில் கிருத்துவம் ஒரு மீட்பரைப் போன்ற பணிகளை ஆற்றி இருக்கிறது என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது, எளிய உழைக்கும் தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் என்றில்லை, தமிழகத்தின் கடற்கரைக் கிராமங்கள் முழுதும் நிறைந்திருக்கும் மீனவக் குடும்பங்கள், ஊரகப் பகுதிகளில் கல்வியும், உணவும், மருத்துவ வசதிளும் இல்லாத அநாதைகளைப் போல வாழ்ந்து கொண்டிருந்த எண்ணற்ற ஒடுக்கப்பட்ட குடும்பங்களில் ஒளி ஏற்றி அவர்களின் வாழ்க்கையை அடுத்த படிநிலைகளுக்கு நகர்த்துவதில் கிருத்துவம் பெரும் பங்காற்றி இருக்கிறது என்பதை நாம் ஒரு போதும் மறுக்கவோ, மறைக்கவோ இயலாது.

அந்தப் பாடல் காட்சியிலும், அதன் தொடர்ச்சியிலும் ஒரு குழப்பமான மனநிலைக்குப் பார்வையாளனைத் தேவைகள் இல்லாமல் தள்ளி இருக்கிறீர்கள். நகைச்சுவையாகவும் பார்க்க இயலாமல், தீவிரத் தன்மையும் இல்லாமல் ஒரு கோமாளிப் படம் மாதிரியான சூழலை அந்த இருபது நிமிடங்களில் திணிக்க வேண்டிய அவசியம் என்ன என்பது குறித்து நீங்களே கேள்வி எழுப்பிக் கொள்ள வேண்டியது உங்கள் அடுத்த படத்துக்கான ஒரு திறனாய்வாக அமையக் கூடும்.

தேவையற்ற அந்த இருபது நிமிடக் குழப்பக் காட்சிகளைத் தவிர்த்து இந்தப் படம் தமிழ்த் திரை வரலாற்றில் ஒரு மிக முக்கியமான முயற்சி என்பதில் எந்த ஐயமும் இருக்க முடியாது, நமது சமூகத்தின் வரலாற்றை மையமாக வைத்து இன்னும் எண்ணற்ற வரலாற்றுப் பதிவுகளை, சமூக அவலங்களை இலக்கியத்தில் இருந்தும், நாவல்களில் இருந்தும் உருவாக்கக் காத்துக் கொண்டிருக்கும் எண்ணற்ற இளைய தலைமுறை இயக்குனர்களுக்கு உங்கள் மனபலம் ஒரு வழிகாட்டியாக இருக்கும்.

K5WhJoX

தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கைக்கும், சாலூர் மாதிரியான ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கிராமங்களின் தெருக்களுக்கும் தமிழ் சினிமாவைக் கட்டி இழுத்துப் போயிருக்கிற உங்கள் துணிச்சலுக்கு ஒரு "கிரேட் ஸல்யூட்". இதே மாதிரி ஒரு மந்திரப் படத்தை நிகழ்காலத் தமிழ் கிராமங்களுக்குள் நிகழும் சாதிய வன்கொடுமைக் களங்களை மையமாக வைத்து உங்களால் உருவாக்க முடியுமேயானால் தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றில் மட்டுமில்லை தமிழ்ச் சமூக வரலாற்றிலும் நிலைத்திருப்பீர்கள்.

பரதேசி – தமிழ்த் திரையுலகின் மேம்பாடுகளில் இன்னொரு மகுடம் பாலா, வாழ்த்துக்கள்.

**************

« Newer Posts - Older Posts »

பிரிவுகள்

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 5,944 other followers

%d bloggers like this: