கை.அறிவழகன் எழுதியவை | மார்ச் 15, 2010

துயரின் ஒற்றைத் துளி……….

26179_1335276615286_1032183894_31029603_2762838_n

இருள் நீர் மெல்ல நிரம்பும்
என் சாளர நதியொன்றில்
ஒளிக்கற்களை எறிந்து
கடக்கிறது நிலவுக் கப்பல்.

அமைதியின் மெல்லிசையைத்
தென்றலில் மீட்டியபடி உயிர்க்
கூட்டில் தனிமையைப் பருகி
அடைகிறது ஒற்றைச் சருகொலி.

பகல் உமிழ்ந்த பொய்ச்சிரிப்பின்
எச்சங்களைத் துடைத்தபடி
இமைகளில் ஊற்றெடுக்கும்
ஒளிந்த துயரின் ஒற்றைத்துளி.

பெருமழையின் ஈரமாய் முன்னொரு நாள்
தோட்டத்தில் விழுந்த உன் இதழ்களின் ஈரம்
உறிஞ்சித் தொட்டிச்செடி ஒன்றில் மஞ்சளாய்ப்
பூத்து மலர்ந்து கிடக்கிறது உன் புன்னகை,

விடியலைத் தெளித்துக் கோலமிட்டபடி
உள் நுழைகிறது உன் நினைவுகள்……

மௌன ஊஞ்சலில் நிலவுக்கு…..….

 26045_1323702245934_1032183894_31005276_2150243_n

முன்னிருக்கையில் நீயிருக்க நான்
கல்லூரிப் பேருந்தில் நிலவுக்குப்
பயணம் செய்த காலம் அது,

வகுப்பறை ஓசைகளூடே மௌன ஊஞ்சலில்
ஆடியபடி நீ இருந்த திசைகளை நோக்கியே
சிறகடித்தன விழிப்பறவைகள்,

என் பாடப்புத்தகங்களின் ஏதாவது ஒரு
பக்கத்தில் உன் பெயர் எழுதப்பட்டிருக்கும்
அல்லது அழிக்கப்பட்டிருக்கும்,

உன் நினைவுகளால் தாலாட்டிப் புவிப்பந்தை
உறங்கவைத்த பின்னரும் விழித்தே கிடந்தன
என் இரவுப்பொழுதுகள்,

நட்சத்திரங்கள் விழுந்து சிதறி நான்
கருகிய நாளொன்றின் இறுதியில்
நீ விடைபெற்றிருந்தாலும்,

வேறெதற்கோ திரும்புகையில் பட்டுத்
தெறித்த உன் புன்னகை வெளிச்சத்தின்
கீற்றுகளைப் பற்றியபடிதான் இன்னும்
புலர்கிறது எந்தன் பொழுதுகள்.

குழந்தைகளின் கவிதை…………

24780_1329250504637_1032183894_31017896_1526777_n

கீழாய்ப் பெயர் பொறிக்கப்படும் வார
இதழ்களைத் தேடியபடி வாய்ப்புகளின்
படிக்கட்டில் முண்டியடிக்கிறது கவிதை,

பள்ளியில் விழுந்த குண்டொன்றில் கருகிப்
பின் கிழிந்த தாளொன்றின் பரப்பில் நின்று
நடுங்கியபடி நில்லென்றது துயரங்களால்
துரத்தி அடிக்கப்பட்ட காற்று,

வறண்ட பேனாவின் முனைகளில் ஓடி
ஒளிந்தபடி வார்த்தைகளை வெளி நீட்டிப்
பார்க்கிறது கவிதையின் கண்கள்,

வெடித்த குண்டுகளில் வெந்து மடியும் முன்
தன் பிஞ்சு விரலொன்றால் பின்னிழுத்துப்
பின்னிழுத்துப் பாதி வரையுண்ட வண்ணப்
பறவையொன்றின் சிறகில் வண்ணமற்றுக்
கிடக்கிறது கவிதையின் இலக்கணங்கள்,

குழந்தைகளால் எழுதப்பட்டுப் போரினால்
அழிக்கப்பட்ட கோடுகளைக் காவலிருப்பதாய்க்
காற்று சொல்லவும், வாய்ப்புகளின் படிகளில்
இருந்து குதித்து விழுந்து அண்டமெங்கும்
வெடித்துச் சிதறி ஒவென்றழுகிறது கவிதை.

***********

 


Responses

  1. மிக அருமை. எப்படித்தான் கற்பனையின் குதிரை உங்கள் சிந்தனையில் இவ்வளவு வேகமாய் சிறகடித்துப் பறக்கிறதோ…

  2. நன்றி நிலா, உங்கள் வாழ்த்துக்கள் அந்தக் குதிரைக்கு நல்ல உணவாகும்.

  3. “நட்சத்திரங்கள் விழுந்து சிதறி நான்
    கருகிய நாளொன்றின் இறுதியில்
    நீ விடைபெற்றிருந்தாலும்,

    வேறெதற்கோ திரும்புகையில் பட்டுத்
    தெறித்த உன் புன்னகை வெளிச்சத்தின்
    கீற்றுகளைப் பற்றியபடிதான் இன்னும்
    புலர்கிறது எந்தன் பொழுதுகள்”.

    Super…..

  4. விடியலைத் தெளித்துக் கோலமிட்டபடி
    உள் நுழைகிறது உன் நினைவுகள்……

    நல்ல வரிகள் அண்ணா …

  5. en arumai nanbar arivukku

    vari variyai varthaikalai
    varisaiyai adukki
    variyum porulum kundramal
    varaintha kavithaigailai – naan
    varigalal paratugiraen
    varthaigalil alla…..

    un tamil thondru thodarnthu sella en parattugal.

    S. Sankar Ganesh

  6. Dear Arivu

    I want a write up about media influence in shaping of society. Whether media is in right direction or not? How about its influence in India and its population?

    Expecting ur thoughts soon…

    S. Sankar Ganesh


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

பிரிவுகள்

%d bloggers like this: