கை.அறிவழகன் எழுதியவை | ஒக்ரோபர் 7, 2011

“சூர்ப்பணங்கு” – குறி அறுக்கும் கலை வீச்சு.

legring

மூன்று நாட்களுக்கு முன்னர் மாலையில் ஒரு இளைஞர் அழைத்தார், அண்ணா, பெங்களூரில் தமிழ் நாடகமொன்றை நிகழ்த்துவதற்கு ஏற்பாடு செய்து கொண்டிருக்கிறோம், “சூர்ப்பணங்கு” என்ற பெயரில் முருகபூபதியின் இயக்கத்தில் தயாராகி இருக்கிற இந்த நாடகம் முதன் முறையாக பெங்களூரில் நிகழ்த்தப்படுவதால் உங்கள் நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்களுக்கு செய்தியைக் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார், இதுகுறித்து நாம் இயன்றால் நாளை மாலையில் சந்தித்துப் பேசலாம் என்றும் சொன்னார்.

“சரி தம்பி, நாடகம் குறித்த தகவல்களை எனக்கு மின்னஞ்சலில் அனுப்புங்கள்” என்று சொல்லி விட்டு அமைதியானேன், அன்று இரவே முரளி மனோகரின் "கர்ண மோட்சம்" குறும்படத்தை மீண்டும் ஒரு முறை பார்த்தேன், ஆர்வமின்மையோடு அருகில் அமர்ந்து பார்க்கத் துவங்கிய நிறைமொழி கண் சிமிட்டாமல் அந்தப் பதினைந்து நிமிடக் குறும்படத்தைப் பார்த்து முடித்து விட்டே அங்கிருந்து நகர்ந்தாள். நிகழ்த்துக் கலைகளின் ஒப்பனைகளுக்குக் கிடைத்த மிகப்பெரிய வெற்றியாகவே அதனை என்னால் உணர முடிந்தது.

மறுநாள் நண்பகலில் “ரவீந்திர கலாசேத்ரா” சென்று நண்பர்களைச் சந்தித்தேன், “ஆரங்கள்” என்கிற இலக்கிய வாசிப்பு இயக்கத்தில் இருக்கும் “தோழர் சீனிவாசன்”, “தம்பி திருஜி”, “ஹாலுக்குறிச்சி” என்கிற கன்னட நாடக அமைப்பை நடத்திக் கொண்டிருக்கும் “தோழர் சிவசங்கர்” ஆகிய மூவரும் தீவிரமாக இதற்காக இயங்கிக் கொண்டிருப்பது அவர்களின் முகத்தில் தேங்கி இருந்த வியர்வைத் துளிகளில் தெரிந்தது.

“ஆரங்கள் சீனிவாசன்” மிகத் தெளிவாகவும், உறுதியாகவும் பல்வேறு கருத்துக்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார், பரமக்குடி ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் படுகொலை நிகழ்வு, அரசியல் விழிப்புணர்வு மற்றும் சூர்ப்பணங்கு நாடகம் குறித்த சில தகவல்களை மிகச் சுருக்கமாக என்னிடம் எடுத்துரைத்தார்.

அவருடைய ஆழ்ந்த அமைதியும், கூரிய பார்வையும் அவர் பேச்சை விடச் செயலில் அதிக ஆர்வம் காட்டும் மனிதர் என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்லியது. நான் எனக்கான குடும்ப நுழைவுச் சீட்டுக்களையும், நண்பர்களுக்கான தனி நுழைவுச் சீட்டுக்கள் ஆறையும் அவர்களிடம் இருந்து பெற்றுக் கொண்டு விடைபெற்றேன்.

SDC13474

நவீன மேடை நாடகங்கள் இன்று பெருமளவில் எல்லா இந்திய மொழிகளிலும் நிகழ்த்தப்படுகின்றன, தமிழை விடக் கன்னடத்தில் இத்தகைய முயற்சிகள் பெரிய அளவில் வரவேற்புப் பெறுகின்றன, மேலும் முன்னணிக் கன்னடத் திரைப்பட நடிகர்கள் கூட இத்தகைய மேடை நாடகங்களில் பங்கு பெறுவதை ஒரு மதிப்புக்குரிய செயலாகக் கருதுகிறார்கள், சென்னையை விடவும் பெங்களூர், பண்பாட்டு வழியான நிகழ்த்துக் கலைகளையும், நவீன நிகழ்த்துக் கலைகளையும் மிகுந்த மதிப்போடு நடத்துகிறது.

நவீன மேடை நாடகங்கள் பெரும்பாலும் ஒலி, ஒளிக் குறியீடுகளாலும், காட்சிப் படிமங்களாலும் நிகழ்த்தப்படுபவை, தொடர்ச்சியான உரையாடலோ வழக்கமான காட்சிகளோ அவற்றில் இடம் பெறாது, அவற்றைச் சரியாக உணர்ந்து கொள்ளக் கொஞ்சம் பார்வைத் திறனும், கொஞ்சம் சமூக அக்கறையும் இருந்தால் போதுமானது.

சிலர் சொல்வதைப் போல “நவீன நாடகங்கள் சரியாகப் புரிந்து கொள்ள இயலாதவை” என்கிற குற்றச்சாட்டு அவர்களின் மனநிலையில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் காட்சி ஊடகத் தாக்கங்களின் எதிர்மறை உணர்வு தான் என்பதை ஒருமுறை நவீன மேடை நாடகத்தைப் பார்ப்பவரால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும்.

திரைப்படம் என்கிற பொழுதுபோக்கு ஊடகமும் நிகழ்த்துக் கலையாகிய மேடை நாடகத்தின் ஒரு மேம்படுத்தப்பட்ட தொகுதி தான், திரைப்படங்களின் தாயாகிய மேடை நிகழ்த்துக் கலைகளை உயிர்ப்புடன் வைத்திருக்க வேண்டிய கடமை நம் அனைவருக்கும் இருக்கிறது.

சூர்ப்பணங்கு மேடையில் நிகழ்த்தப்படுவதற்கு ஒரு மணி நேரம் முன்னதாகத் தம்பி திருஜியைத் தொடர்பு கொண்டு “அரங்கின் இருக்கைகள் எத்தனை?, எத்தனை பேர் வந்திருக்கிறார்கள்?” என்று ஆர்வமாகக் கேட்டேன், “அண்ணா, அரங்கின் இருக்கைகள் அறுநூற்று ஐம்பது” என்றும், ஏறத்தாழ நூற்றைம்பது பேர் வந்திருப்பதாகவும் கொஞ்சம் தொய்வாகச் சொன்னார்.

நூற்றைம்பது என்பது அவர்களின் மனநிலையை, உழைப்பைக் குலைக்கிற எண்ணிக்கை என்ற கவலையோடு அரங்கை அடைந்த போது மிகப்பெரும் வியப்பு காத்திருந்தது, ஏறத்தாழ அரங்கம் நிரம்பி இருந்தது, பெரும்பாலும் இளைஞர்கள், அதிக எண்ணிக்கையில் குடும்பங்கள், பெண்கள், குழந்தைகள் என்று விழிகள் விரிய எனக்கான இருக்கையில் அமர்ந்தேன். தொலைவில் இருந்து பாய்ச்சப்படுகிற விளக்கொளியில் மேடை ஒரு அழகிய காட்சிப் பொருளாய் நிலைத்திருந்தது.

நாடகத்தின் மையப் பொருள் உலகெங்கும் பெண்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதியை மெல்லிய இழையாய் நிகழ்த்துக் கலை மூலம் விளக்குவதும், நீதி கேட்பதும் தான். இன்றைய நவீன உலகில் பெண்ணின் உடல் மற்றுமொரு முதலாளித்துவப் பண்டமாய் மாற்றப்பட்டிருக்கிறது, பொருட்களை விற்கவும், வாங்கவும் பெண்களின் உடல் காட்சிப் படுத்தப்படுகிறது.

DSC_4001

பெண் தனக்கான வாழ்க்கையை வாழ இவ்வுலகில் இன்று வரையில் மறுக்கப்படுகிறது, ஏனைய மனிதர்களின் வாழ்க்கையை வாழும்படியோ, ஏனைய மனிதர்களின் வாழ்க்கைச் சுமையைக் குறைக்கத் தன்னால் ஆன தியாகங்களைச் செய்யும்படியோ பெண்களை ஆண்களால் ஆளப்படுகிற இவ்வுலகம் தொடர்ந்து வற்புறுத்துகிறது.

பெண்ணின் உடல் ஒரு உணவுப் பண்டத்தைப் போல நுகரப்பட்டு உமிழப்படுகிறது, பெண்களின் உடல் சேவைகளைச் செய்யப் படைக்கப்பட்டிருக்கும் ஒரு பருப்பொருளைப் போலவே நோக்கப்படுகிறது, ஒரு நீரோடையைப் போல நகர வேண்டிய பெண்ணுடலின் ஆசைகளை பல்வேறு குறியீடுகளின் மூலம் ஒடுக்கித் தேங்கிய குட்டையைப் போல மாற்றி வைத்திருப்பதில் நம் அனைவருக்கும் அளப்பரிய பங்கிருக்கிறது,

சமூகத்தின் பொதுப் புத்தியில் உறைந்து போயிருக்கிற இந்தப் பெண்களுக்கு எதிரான மனநிலை சிறிய அளவில் ஒரு குற்ற உணர்வாகக் கூட நம்மிடம் காணப்படுவதில்லை, படுக்கை உட்பட நாம் எடுத்து எறிகிற ஒவ்வொரு பொருளும் அவற்றுக்கான இடங்களில் நிலைத்திருக்கும் பணியை எவ்வித எதிர்ப்புணர்வும் இல்லாமல் பெண்கள் நிகழ்த்திக் காட்ட வேண்டும் என்று நாம் விரும்புகிறோம், இத்தகைய சூழலில் குடும்பங்களின் உணவுத் தேவைகள், குடிநீர்த் தேவைகள் மட்டுமன்றி உடைகளின் ஒவ்வொரு மடிப்பிலும் ஒரு பெண்ணின் கைரேகை படிந்து கிடப்பதை வெகு நுட்பமாக சூர்ப்பணங்கு உணர்த்துகிறாள்.

இந்த நாடகத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே ஒரு ஆணாகக் குற்ற உணர்வு பீறிடுவதைத் தடுக்க இயலவில்லை, நகர வாழ்க்கையில் கொஞ்சமாய் வண்ணங்கள் பூசப்பட்டு மறைக்கப்பட்டிருக்கும் பெண் உடலுக்கு எதிரான இந்த சமூக மனநிலை ஊரகப் பகுதிகளில் எந்த வண்ணங்களும் இன்றி நிலைத்த உண்மையாகச் சுடுகிறது, போரில், சமூக அரசியல் இயக்கங்களில் பெண்கள் எதிர் கொள்ளும் அவமானங்கள், புராணங்களில் வெட்டி எறியப்படும் சூர்ப்பனகையின் மூக்கைப் போல நம் கண்களில் காட்சியாய் நெருடுகிறது, மேடையெங்கும் பெண்ணின் உடலை வெட்டி குருதி பொங்க வீசி எறிகிறார்கள் பங்கு பெற்ற நடிகர்களும், அதன் இயக்குனரும்.

பெண்களின் கண்ணீரைப் போல அரங்கின் மேலிருந்து வெவ்வேறு அளவுகளில் ஒளி வழிந்து கொண்டே இருக்கிறது, சுற்றிலும் கட்டப்பட்டிருக்கும் மதில் சுவரைப் போல ஆண்மையைப் பெண்கள் உணர்வதை வெகு நேர்த்தியாகவும், உறுத்தல்கள் இன்றியும் இயக்குனர் முருகபூபதி கையாண்டிருப்பது அவருக்கு உண்மையிலேயே பெண்களின் விடுதலை குறித்த பெரிய அளவிலான தாக்கம் இருப்பதை பார்வையாளனுக்கு உணர்த்துகிறது.

298790_1791829295015_1818137511_1173825_1051262563_n

பெண்ணின் உடலைச் சுற்றிப் பல்வேறு குறியீடுகளை நட்டு வைத்திருக்கும் மனித குலம், அந்தக் குறியீடுகளை நீக்காதவரை நாகரீக காலத்தில் நடமாடுவதாகச் சொல்வது மிகப்பெரிய பொய், பெண் நடந்து வருகிற ஓசையை அறிந்து கொள்வதற்கும், கணக்கிடுவதற்கும் கூடக் கொலுசுகளைக் கட்டி வைத்திருக்கும் இந்திய சமூகம், நிரந்தரமாய் அவளைத் தான் ஒரு அடிமை என்று உணர வைப்பதற்காய்த் தாலிகளைக் கண்டறிந்தது.

நெற்றியில் இடப்படுகிற பொட்டின் வண்ணங்களில் இருந்து அளவுகள் வரையில் வெவ்வேறு அடிமைத்தளைக் குறிப்புகளை இட்டு வைத்திருக்கும் இந்த உலகம், பெண்ணுடலில் இடப்படும் ஒப்பனைப் பொருட்களில் கூட விடுதலையின் குறியீடுகளைத் தட்டிப் பறித்தது.பெயர்களைத் தாண்டி, இடங்களைத் தாண்டி உலகெங்கும் பெண்கள் இப்படித்தான் வாழ்கிறார்கள் என்பதை நுட்பமான படிமங்களால் உணர்த்தும் "சூர்ப்பணங்கு" நாடக வரலாற்றில் வெகு வேகமாகக் காணாமல் போக வேண்டிய நிலையை உருவாக்குவது தான் நமக்கு முன்னிருக்கும் மிகப்பெரிய சவால்.

நவீன நாடகங்களில் இசை வெறும் சடங்காக இல்லாமல் ஒரு பாத்திரமாக மாற்றப்படுவதில் தான் அந்தக் குறிப்பிட்ட நாடகத்தின் வெற்றி அடங்கி இருக்கிறது என்பதற்கு சூர்ப்பணங்கு ஒரு நேரலை சாட்சி, பல்வேறு நாட்டுப்புற இசைக்கருவிகளின் ஓலம் நாடகம் முழுவதும் நமது குற்ற உணர்வின் எல்லையை விரிவு படுத்திக் கொண்டே ஒரு தென்றலைப் போலத் துவங்கி புயலாய் ஒட்டு மொத்த வளிமண்டல அழுத்தமாய் இதயத்தின் புறச்சுவற்றைக் கீறிக் காயம் செய்கிறது.

164817_1375804734661_1818137511_694197_1307873_n

உலகெங்கும் இடைவிடாது ஒலிக்கும் பெண்களின் ஓலத்தை சிற்சில இசைக் கருவிகளில் அடைத்து வந்து பார்வையாளனின் காதுகளுக்குள் ஒரு நாகப்பாம்பின் பிளவுற்ற நாவுகளைச் செருகி வதை செய்வது உன்னதமான ஒரு நிகழ்வு. ஆண்களின் உலகில் விழுதுகளைப் போலவும், தூண்களைப் போலவும் நிலைத்திருக்கும் சமநீதிக்கு எதிரான குறிகளாய் மண்டிக் கிடக்கும் அடையாளங்களைக் கலை என்கிற வெகு நுட்பமான கருவியின் மூலம் சூர்ப்பணங்கு வெட்டி எறிகிறாள், வெட்டுப்பட்ட காயத்தில் இருந்து கொப்பளித்து வெளிக்கிளம்பும் ஒவ்வொரு ஆணின் ஆற்றாமையும், குற்ற உணர்வும் புற உலகின் காயங்களை ஆற்றும் வல்லமை கொண்டது என்பது தான் இந்த நிகழ்த்துக் கலை வடிவத்தின் தனிச் சிறப்பு.

நாடகம் முடிந்தும் சொல்லவும் உணரவும் முடியாத கயிற்றால் பிணைக்கப்பட்டு செவ்வண்ண மேலாடையும், வெள்ளை வண்ணக் கீழாடையும் அணிந்திருக்கும் பெண்ணின் உடல் "எனக்கான நீதியைக் கொடு, எனக்கான வாழ்க்கையை எனக்குத் திருப்பிக் கொடு" என்று ஓலமிட்டபடி கூடவே வருகிறது. சூர்ப்பணங்கு உலகெங்கும் வெவ்வேறு மொழிகளில் மாற்றம் செய்யப்பட்டு நிகழ்த்தப்பட வேண்டிய ஒரு மிக முக்கியமான நவீன நாடகம்.

***************


Responses

  1. உங்களின் மதிப்புரை……………….. பார்த்ததில் அந்த நவீன நாடகத்தின் உட்கிடக்கையை யாம் அறிந்து கொண்டோம் மகிழ்சி.முடிந்தால் ஒரு ஒளி&ஒலி நகல் என்னக்கு அனுப்ப இயலுமா நண்பரே.


மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s

பிரிவுகள்

%d bloggers like this: